أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ».
سپس اضافه مى‌كند: در برابر اين فرمان وضع شما از دو حال خارج نيست اگر سرپيچى كنيد و روى گردان شويد، پيغمبر صلى الله عليه و آله مسئول اعمال خويش است (و وظيفه خود را انجام داده) و شما هم مسئول اعمال خود (و وظيفه شما اطاعت صادقانه است)» «فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّما عَلَيْهِ ما حُمِّلَ وَ عَلَيْكُمْ ما حُمِّلْتُمْ».
«اما اگر از او اطاعت كنيد، هدايت خواهيد شد» «وَ إِنْ تُطِيعُوهُ تَهْتَدُوا».
زيرا او رهبرى است كه جز به راه خدا و حق و صواب، دعوت نمى‌كند.
و در هر حال «بر پيامبر صلى الله عليه و آله چيزى جز ابلاغ آشكار نيست» «وَ ما عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلاغُ الْمُبِينُ».
او موظف است، فرمان خدا را آشكارا به همگان برساند، خواه بپذيرند يا نپذيرند، و پذيرش و عدم پذيرش اين دعوت، سود و زيانش متوجه خود آنها خواهد شد، و پيامبر صلى الله عليه و آله هرگز موظف نيست مردم را به هدايت و قبول دعوت، اجبار كند.
جالب اين كه: در آيه فوق، از مسئوليت‌ها تعبير به بار (سنگين) شده است، و در واقع، چنين است: هم وظيفه رسالت پيامبر صلى الله عليه و آله و هم اطاعت صادقانه از دعوت او بارى است بر دوش كه بايد آن را به منزل رساند و جز مردم مخلص، توانائى حمل آن را ندارند.
لذا در روايتى امام باقر عليه السلام در وصف پيامبر صلى الله عليه و آله از خود آن حضرت چنين نقل مى‌كند: يَا مَعَاشِرَ قُرَّاءِ الْقُرْآنِ اتَّقُوا اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ فِيمَا حَمَّلَكُمْ مِنْ كِتَابِهِ فَإِنِّي مَسْئُولٌ وَ إِنَّكُمْ مَسْئُولُونَ: إِنِّي مَسْئُولٌ عَنْ تَبْلِيغِ الرِّسَالَةِ، وَ أَمَّا أَنْتُمْ فَتُسْأَلُونَ عَمَّا حُمِّلْتُمْ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ وَ سُنَّتِي:
«اى خوانندگان قرآن! از خداوند بزرگ بترسيد، بپرهيزيد نسبت به كتابش كه