تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٦
الهى در دلهاى آماده بود، ولى از آنجا كه همه دلها آماده نيست، تعصبها، لجاجتها و تقليدهاى كوركورانه سدّ محكمى در برابر پذيرش هدايت است، مىگويد: اين گروه بندىها و اختلافات در ميان عدهاى، همچنان تا دامنه قيامت باقى خواهد ماند، و تنها در آن روز، همه خفايا آشكار مىگردد و اختلافات، برچيده خواهد شد.
به علاوه، در آيات گذشته، سخن از گروههاى سهگانهاى بود كه بعضى بىدليل درباره خدا و رستاخيز به مجادله برمىخيزند، و بعضى كارشان اغواگرى است، و گروهى افراد سست ايمانى هستند كه گاه به اين سو و گاه به آن سو پرتاب مىشوند آيه مورد بحث، به نمونههاى اين گروهها كه در برابر مؤمنان قرار گرفتهاند اشاره مىكند.
از همه اينها گذشته، بحث درباره معاد در آيات پيشين اين سؤال را مطرح مىكند، كه هدف از معاد چيست؟ در آيه مورد بحث يكى از اهداف آن كه پايان گرفتن اختلافات و بازگشت به وحدت است بيان شده.
***
٢- مجوس كيانند؟
واژه «مجوس» فقط يك بار در قرآن مجيد در همين آيات مطرح شده، و با توجه به اين كه: در برابر مشركان و در صف اديان آسمانى قرار گرفتهاند، چنين برمىآيد كه: آنها داراى دين، كتاب و پيامبرى بودهاند.
ترديدى نيست كه امروز «مجوس» به پيروان «زردشت» گفته مىشود، و يا لااقل، پيروان زردشت بخش مهمى از آنان را تشكيل مىدهند، ولى تاريخ خود زردشت نيز به هيچ وجه روشن نمىباشد، تا آنجا كه بعضى ظهور او را در قرن يازدهم قبل از ميلاد دانستهاند و بعضى در قرن ششم يا هفتم!. «١»
اين تفاوت و اختلاف عجيب يعنى پنج قرن! نشان مىدهد: تا چه اندازه تاريخ زردشت تاريك و مبهم است.