تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٥
جان خواستار هدايت باشد، خدا به وسيله آيات بيناتش او را راهنمائى مىكند. «١»
***
آخرين آيه مورد بحث، به شش گروه از پيروان مذاهب مختلف كه يك گروه مسلم و مؤمناند، و پنج گروه غير مسلمان اشاره كرده، مىفرمايد: «كسانى كه ايمان آوردهاند، و يهود، و صابئان، و نصارا، و مجوس، و مشركان، خداوند در ميان آنها روز قيامت داورى مىكند، و حق را از باطل جدا مىسازد» «إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هادُوا وَ الصَّابِئِينَ وَ النَّصارى وَ الْمَجُوسَ وَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا إِنَّ اللَّهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ».
مگر نه اين است كه: يكى از نامهاى قيامت يوم الفصل، روز جدائى حق از باطل، و يوم البروز روز آشكار شدن مكتومها، و روز پايان گرفتن اختلافات است.
آرى، خدا در آن روز، به همه اين اختلافات پايان مىدهد؛ چرا كه «او از همه چيز آگاه و با خبر است» «إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ».
***
نكتهها:
١- پيوند آيات
پيوند اين آيه، با آيات قبل، از اين نظر است كه: در آيه قبل، سخن از هدايت