تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٤٢
ديگرى كه در شب و روز صورت مىگيرد دانستهاند. «١»
ولى نا گفته پيدا است، اين تفسيرها با هم هيچگونه منافاتى ندارند و ممكن است همه آنها در مفهوم جمله «يُقَلِّبُ» جمع باشد.
بدون شك- همان گونه كه علم ثابت كرده است- هم آمد و شد شب و روز و هم تغييرات تدريجى آنها براى انسان جنبه حياتى دارد، و درس عبرتى است براى «اولى الأبصار».
تابش يك نواخت آفتاب، درجه حرارت هوا را بالا مىبرد، موجودات زنده را مىسوزاند، و اعصاب را خسته مىكند، اما هنگامى كه در لابلاى اين تابش پردههاى ظلمت شب، قرار مىگيرد آن را كاملًا تعديل مىكند.
تغييرات تدريجى روز و شب، كه سر چشمه پيدايش فصول چهارگانه است عامل بسيار مؤثرى براى بارور شدن گياهان و حيات تمام موجودات زنده و نزول بارانها و ذخيره آب در زمينها است. «٢»
***
آخرين آيه مورد بحث، به يكى از مهمترين چهرههاى نظام آفرينش كه از روشنترين دلائل توحيد است يعنى مسأله حيات در صورتهاى متنوعش اشاره كرده مىگويد: «خداوند هر جنبندهاى را از آبى آفريد» «وَ اللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَابَّةٍ مِنْ ماءٍ».