تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٣٩
است!.
پاسخ به يك سؤال
تنها سؤالى كه در اينجا باقى مىماند اين است: كدام كوه در آسمان است كه تگرگها از آن فرو مىريزند؟.
در اينجا مفسران بيانات مختلفى دارند:
١- بعضى گفتهاند جبال: «كوهها» در اينجا جنبه كنائى دارد، همان گونه كه مىگوئيم: كوهى از غذا، يا كوهى از علم، بنابراين مفاد آيه فوق، اين است كه در واقع كوهى و توده عظيمى از تگرگ به وسيله ابرها در دل آسمان به وجود مىآيد، و از آنها بخشى در شهر، و بخشى در بيابان فرو مىريزد، و حتى كسانى مورد اصابت آن قرار مىگيرند.
٢- بعضى ديگر گفتهاند: منظور از كوهها، تودههاى عظيم ابر است كه در عظمت و بزرگى بسان كوه است.
٣- نويسنده تفسير «فى ظلال» در اينجا بيان ديگرى دارد كه مناسبتر به نظر مىرسد، و آن اين كه: تودههاى ابر در وسط آسمان، به راستى شبيه كوهها هستند گر چه از طرف پائين كه به آنها مىنگريم صافند. اما كسانى كه با هواپيما بر فراز ابرها حركت كردهاند، غالباً با چشم خود اين منظره را ديدهاند كه ابرها از آن سو به كوهها و درهها و پستىها و بلندىهائى مىمانند كه در روى زمين است، و به تعبير ديگر، سطح بالاى ابرها هرگز صاف نيست، و همانند سطح زمين داراى ناهموارىهاى فراوان است، و از اين نظر، اطلاق نام جبال بر آنها مناسب است. «١»
بر اين سخن مىتوان اين نكته دقيق را افزود كه: به عقيده دانشمندان تَكوّن