تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥١٦
از روايات، مانند روايتى كه از امام باقر عليه السلام نقل شده كه فرمود: هِىَ بُيُوتُ الأَنْبِياءُ وَ بَيْتُ عَلِىٍّ مِنْها:
«اين آيه، اشاره به خانه پيامبران است و خانه على نيز از اين زمره محسوب مىشود». «١»
يا در حديث ديگرى از پيامبر صلى الله عليه و آله مىخوانيم كه: به هنگام تلاوت اين آيه از آن حضرت پرسيدند: منظور چه بيوتى است؟ فرمود: «بُيُوتُ الأَنْبِياء» است «ابوبكر» پرسيد: اين خانه (اشاره به خانه فاطمه و على عليهما السلام كرد) نيز از آن جمله است؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: نَعَمْ مِنْ أَفاضِلِها: «آرى اين از برترين آنها است». «٢»
همه اينها اشاره به مصداقهاى روشن است؛ زيرا مىدانيم معمول روايات اين است كه به هنگام تفسير، مصاديق روشن را بيان مىكند.
آرى، هر كانونى كه به فرمان خدا بر پا شده، نام خدا در آن برده مىشود، و هر صبح و شام، مردان با ايمانى- كه زندگى مادى آنها را به خود مشغول نمىدارد و از ياد خدا غافل نمىكند- به تسبيح و تقديس در آن مشغولند، چنين خانههائى مركز مشكات انوار الهى و ايمان و هدايت است.
در واقع اين خانهها چند ويژگى دارد:
نخست اين كه: به فرمان خدا بنياد شده.
ديگر اين كه: پايهها و ديوارهايش آنچنان محكم و مرتفع است كه آن را از نفوذ شياطين حفظ مىكند.
و سوم اين كه: مركز ياد خدا است.
و سر انجام اين كه: مردانى از آن پاسدارى مىكنند كه صبح و شام به تسبيح