تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥١٤
و نيز اگر بعضى از مفسران، اين نور الهى را به قرآن يا دلائل عقلى يا شخص پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله تفسير كردهاند آن نيز ريشه مشتركى با تفسير فوق دارد.
***
تا به اينجا ويژگىها و مشخصات اين نور الهى، نور هدايت و ايمان را در لابلاى تشبيه به يك چراغ پر فروغ مشاهده كرديم، اكنون بايد ديد اين چراغ پر نور در كجا است؟ و محل آن چگونه است؟ تا همه آنچه در اين زمينه لازم بوده است با ذكر اين محل روشن گردد.
لذا در آيه بعد، مىفرمايد: «اين مشكاة در خانههائى قرار دارد كه خداوند اذن فرموده ديوارهاى آن را بالا برند و مرتفع سازند» (تا از دستبرد دشمنان و شياطين و هوسبازان در امان باشد) «فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ».
«خانههائى كه نام خدا در آن ذكر شود» (و آيات قرآن و حقائق وحى را در آن بخوانند) «وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ».
بسيارى از مفسران، آيه فوق را همان گونه كه در بالا تفسير كردهايم مربوط به آيه قبل دانستهاند «١» ولى بعضى آن را مرتبط به جمله بعد مىدانند كه چندان صحيح به نظر نمىرسد.
اما اين كه: بعضى گفتهاند: وجود اين چراغ پر فروغ، در خانههائى كه ويژگىهايش در اين آيه بيان شده، چه اثرى دارد پاسخش روشن است؛ زيرا خانهاى با اين مشخصات كه ديوارهاى آن برافراشته شده و مردانى مصمم، بيدار