تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٠٧
تحقيقات علمى به گياهان و حيواناتى باز مىگردند كه حرارت را از خورشيد گرفته و در خود ذخيره كردهاند، بنابراين حركت موتورها نيز از بركت آن است.
٧- نور آفتاب نابود كننده انواع ميكربها و موجودات موذى است و اگر تابش اشعه اين نور پر بركت نبود، كره زمين، تبديل به بيمارستان بزرگى مىشد كه همه ساكنانش با مرگ دست به گريبان بودند!.
خلاصه، هر چه در اين پديده عجيب عالم خلقت (نور)، بيشتر مىنگريم و دقيقتر مىشويم آثار گرانبها و بركات عظيم آن آشكارتر مىشود.
حال با در نظر گرفتن اين دو مقدمه، اگر بخواهيم براى ذات پاك خدا تشبيه و تمثيلى از موجودات حسى اين جهان انتخاب كنيم (گر چه مقام با عظمت او از هر شبيه و نظير برتر است) آيا جز از واژه «نور» مىتوان استفاده كرد؟!
همان خدائى كه پديد آورنده تمام جهان هستى است، روشنى بخش عالم آفرينش است، همه موجودات زنده به بركت فرمان او زندهاند، و همه مخلوقات بر سر خوان نعمت او هستند كه اگر لحظهاى چشم لطف خود را از آنها باز گيرد، همگى در ظلمت فنا و نيستى فرو مىروند.
و جالب اين كه: هر موجودى به هر نسبت با او ارتباط دارد، به همان اندازه نورانيت و روشنائى كسب مىكند:
قرآن نور است چون كلام اوست.
آئين اسلام نور است چون آئين او است.
پيامبران نورند چون فرستادگان اويند.
امامان معصوم انوار الهى هستند چون حافظان آئين او بعد از پيامبرانند.
ايمان نور است چون رمز پيوند با او است.
علم نور است چون سبب آشنائى با او است.