لَمْ يَقْدِرُوا: «توانائى ندارند» تفسير شده؛ زيرا اين ماده به هر دو معنى آمده است و در قرآن گاه در اين، و گاه در آن به كار رفته.
مثلًا در آيه ٢٠ سوره «كهف» مى‌خوانيم: انْ يَظْهَرُوا عَلَيْكُمْ يَرْجُمُوكُم: «اگر اهل شهر از وجود شما آگاه شوند سنگسارتان مى‌كنند».
و در آيه ٨ سوره «توبه» مى‌خوانيم: كَيْفَ وَ انْ يَظْهَرُوا عَلَيْكُم لا يَرْقُبُوا فِيْكُمْ الَّا وَ لا ذِمَّةً: «چگونه با پيمان‌شكنان پيكار نمى‌كنيد در حالى كه اگر آنها بر شما چيره شوند نه ملاحظه خويشاوندى با شما مى‌كنند و نه پيمان».
ولى به هر حال، اين تفاوت در آيه مورد بحث، تفاوت چندانى از نظر نتيجه ندارد منظور اطفالى است كه بر اثر عدم احساس جنسى نه توانائى دارند و نه آگاهى.
بنابراين، اطفالى كه به سنى رسيده‌اند كه اين تمايل و توانائى در آنها بيدار شده بايد بانوان مسلمان، حجاب را در برابر آنها رعايت كنند.
***
٨- چرا عمو و دائى جزء محارم نيامده‌اند؟
از مطالب سؤال‌انگيز اين كه: در آيه فوق ضمن بيان محارم به هيچ وجه سخنى از عمو و دائى در ميان نيست، با اين كه به طور مسلّم محرمند و حجاب در برابر آنها لازم نمى‌باشد.
ممكن است نكته آن اين باشد كه: قرآن مى‌خواهد نهايت فصاحت و بلاغت را در بيان مطالب به كار گيرد، و حتى يك كلمه اضافى نيز نگويد.
از آنجا كه استثناى «پسر برادر» و «پسر خواهر» نشان مى‌دهد: «عمه» و «خاله» انسان نسبت به او محرمند روشن مى‌شود: عمو و دائى يك زن نيز بر او محرم مى‌باشند.