همگانى دارد، مانند كاروانسراها، مهمانخانه‌ها، و همچنين حمام‌ها و مانند آن، اين مضمون در حديثى از امام صادق عليه السلام صريحاً آمده است. «١»
بعضى ديگر آن را به خرابه‌هائى تفسير كرده‌اند كه در و پيكرى ندارد، و هر كس مى‌تواند وارد آن شود، اين تفسير، بسيار بعيد به نظر مى‌رسد؛ چه اين كه كسى حاضر نيست متاع خود را در چنين خانه‌اى بگذارد.
بعضى ديگر آن را اشاره به انبارهاى تجار و دكان‌هائى مى‌دانند كه متاع مردم به عنوان امانت در آن نگهدارى مى‌شود، و صاحب هر متاعى حق دارد براى گرفتن متاع خويش به آنجا مراجعه كند.
اين تفسير نيز با ظاهر آيه چندان سازگار نيست.
اين احتمال نيز وجود دارد: منظور خانه‌هائى باشد كه ساكن ندارد و انسان متاع خود را در آنجا به امانت گذارده، و هنگام گذاردن، رضايت ضمنى صاحب منزل را براى سر كشى يا برداشتن متاع گرفته است.
البته قسمتى از اين تفاسير، با هم منافاتى ندارد، ولى تفسير اول، با معنى آيه سازگارتر است.
ضمناً، از اين بيان روشن مى‌شود: انسان تنها به عنوان اين كه متاعى در خانه‌اى دارد نمى‌تواند در خانه را بدون اجازه صاحب خانه بگشايد و وارد شود هر چند در آن موقع كسى در خانه نباشد.
***
٣- مجازات كسى كه بدون اجازه در خانه مردم نگاه مى‌كند
در كتب فقهى و حديث آمده است: اگر كسى عمداً به داخل خانه مردم نگاه كند و به صورت يا تن برهنه زنان بنگرد، آنها مى‌توانند در مرتبه اول او را نهى