تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥١
و در پايان آيه، به گروه اخير يعنى مردان و زنان پاكدامن اشاره كرده مىگويد: «آنها از نسبتهاى نادرستى كه به آنان داده مىشود مبرا هستند» «أُولئِكَ مُبَرَّؤُنَ مِمَّا يَقُولُونَ».
و به همين دليل «آمرزش و مغفرت الهى و همچنين روزى پر ارزش در انتظار آنها است» «لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ».
***
نكتهها:
١- «خبيثات» و «خبيثون» كيانند؟
در اين كه: منظور از «خبيثات» و «خبيثين» و همچنين «طيبات» و «طيبين» در آيهؤ مورد بحث، كيست؟ مفسران بيانات مختلفى دارند:
١- گاه گفته شده: منظور سخنان ناپاك، تهمت، افترا و دروغ است كه تعلق به افراد آلوده دارد، و به عكس سخنان پاك، از آن مردان پاك و با تقوا است، و «از كوزه همان برون تراود كه در او است».
٢- گاه گفته مىشود: «خبيثات» به معنى «سيئات» و مطلق اعمال بد و كارهاى ناپسند است كه برنامه مردان ناپاك است و به عكس «حسنات» تعلق به پاكان دارد.
٣- «خبيثات» و «خبيثون» اشاره به زنان و مردان آلوده دامان است، به عكس «طيبات» و «طيبون» كه به زنان و مردان پاكدامن اشاره مىكند و ظاهراً منظور از آيه همين است، زيرا قرائنى در دست است كه معنى اخير را تأييد مىكند:
الف- اين آيات به دنبال آيات افك و همچنين آيه: «الزَّانِي لا يَنْكِحُ إِلَّا زانِيَةً أَوْ مُشْرِكَةً وَ الزَّانِيَةُ لا يَنْكِحُها إِلَّا زانٍ أَوْ مُشْرِكٌ وَ حُرِّمَ ذلِكَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ» آمده و اين تفسير هماهنگ با مفهوم آن آيات است.