ياد كنند كه از انفاق نسبت به نزديكان و مستمندان و مهاجران در راه خدا دريغ نمايند؛ آنها بايد عفو كنند و چشم بپوشند؛ آيا دوست نمى‌داريد خداوند شما را ببخشد؟! و خداوند آمرزنده و مهربان است!
٢٣- كسانى كه زنان پاكدامن و بى‌خبر (از هر گونه آلودگى) و مؤمن را متهم مى‌سازند، در دنيا و آخرت از رحمت الهى بدورند و عذاب بزرگى براى آنهاست.
٢٤- در آن روز زبان‌ها و دست‌ها و پاهايشان بر ضد آنها به اعمالى كه مرتكب مى‌شدند گواهى مى‌دهد!
٢٥- آن روز، خداوند جزاى واقعى آنان را بى كم و كاست مى‌دهد؛ و مى‌دانند كه خداوند حق آشكار است.
تفسير:
مجازات هم حسابى دارد!
گر چه اين آيات، صريحاً داستان «افك» را دنبال نمى‌كند ولى تكميلى براى محتواى آن محسوب مى‌شود، و هشدارى است به همه مؤمنان كه نفوذ افكار و اعمال شيطانى، گاه به صورت تدريجى و كم رنگ است و اگر در همان گام‌هاى نخست كنترل نشود، وقتى انسان متوجه مى‌گردد، كه كار از كار گذشته است.
بنابراين، هنگامى كه نخستين وسوسه‌هاى اشاعه فحشاء، يا هر گناه ديگر آشكار مى‌شود، بايد همان جا در مقابل آن ايستاد، تا آلودگى گسترش پيدا نكند.
در نخستين آيه، روى سخن را به مؤمنان كرده، مى‌گويد: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد از گام‌هاى شيطان پيروى نكنيد، و هر كس از گام‌هاى شيطان پيروى كند، به انحراف، گمراهى، فحشاء و منكر كشيده مى‌شود؛ چرا كه شيطان دعوت به فحشاء و منكر مى‌كند» «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ