تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣٤
***
در آخرين آيه مورد بحث،- كه در عين حال آخرين آيات «افك» و مبارزه با «اشاعه فحشاء» و «قذف» مؤمنان پاكدامن است- بار ديگر اين حقيقت را تكرار و تأكيد مىكند كه: «اگر فضل و رحمت الهى شامل حال شما نمىشد، و اگر خداوند نسبت به شما رحيم و مهربان نبود آنچنان مجازات عظيم و دردناكى در اين دنيا براى شما قائل مىشد كه روزگارتان سياه و زندگيتان تباه گردد» «وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ وَ أَنَّ اللَّهَ رَءوُفٌ رَحِيمٌ». «١»
***
نكتهها:
١- اشاعه فحشاء چيست؟
از آنجا كه انسان يك موجود اجتماعى است، جامعه بزرگى كه در آن زندگى مىكند، از يك نظر همچون خانه او است، و حريم آن، همچون حريم خانه او محسوب مىشود، پاكى جامعه، به پاكى او كمك مىكند و آلودگى آن به آلودگيش.
روى همين اصل، در اسلام با هر كارى كه جوّ جامعه را مسموم، يا آلوده كند شديداً مبارزه شده است.
اگر مىبينيم در اسلام، با غيبت، شديداً مبارزه شده، يكى از فلسفههايش اين است كه: غيبت، عيوب پنهانى را آشكار مىسازد و حرمت جامعه را جريحه دار مىكند.