بنابراين، حكم اعدام در مورد محصنه جايگزين زندان ابد، و حكم يك صد تازيانه حدّ و حدودى براى حكم آزار است. «١»

***
٥- افراط و تفريط در اجراى حدّ ممنوع!
بدون شك، مسائل انسانى و عاطفى ايجاب مى‌كند حداكثر كوشش به عمل آيد كه هيچ فرد بى‌گناهى گرفتار كيفر نگردد، و نيز تا آنجا كه احكام الهى اجازه عفو و گذشت را مى‌دهد، عفو و گذشت شود.
ولى بعد از ثبوت جرم، و مسلّم شدن حدّ بايد قاطعيت به خرج داد، و از احساسات كاذب و عواطف دروغين كه براى نظام جامعه زيان بخش است بپرهيزند.
مخصوصاً در آيه مورد بحث، تعبير به «فِى دِيْنِ اللَّهِ» شده، يعنى هنگامى كه حكم، حكم خدا است كسى نمى‌تواند بر خداوند رحمان و رحيم پيشى گيرد.
در اينجا از غلبه احساسات محبت‌آميز، نهى شده؛ زيرا اكثريت مردم داراى چنين حالتى هستند و احتمال غلبه احساسات محبت‌آميز، بر آنها بيشتر است، اما نمى‌توان انكار كرد كه: اقليتى وجود دارند طرفدار خشونت بيشترى مى‌باشند، اين گروه نيز- همان گونه كه سابقاً اشاره كرديم- از مسير حكم الهى منحرفند و بايد احساسات خود را كنترل كنند، و بر خداوند پيشى نگيرند كه آن نيز مجازات شديد دارد.
***