و چون از هر نظر شبيه اين جسم است، به آن «قالب مثالى» يا «بدن مثالى» مى‌گويند كه نه، به كلى مجرد است، و نه مادى محض، بلكه داراى يك نوع «تجرد برزخى» است.
بعضى از محققان آن را تشبيه به وضع روح در حالت خواب كرده‌اند كه: در آن حال، ممكن است با مشاهده نعمت‌هائى به راستى لذت ببرد و يا بر اثر ديدن مناظر هولناك معذب و متألم شود آنچنان كه گاه واكنش آن در همين بدن نيز ظاهر مى‌شود، و به هنگام ديدن خواب‌هاى هولناك، فرياد مى‌كشد، نعره مى‌زند، پيچ و تاب مى‌خورد، بدن او غرق عرق مى‌شود.
حتى بعضى معتقدند: در حال خواب، به راستى روح با قالب مثالى فعاليت مى‌كند، و حتى بالاتر از آن معتقدند: روح قوى در حال بيدارى نيز مى‌تواند همان تجرد برزخى را پيدا كند، يعنى از جسم جدا شده و با همين قالب مثالى به ميل خود، و يا از طريق خواب‌هاى مغناطيسى در جهان سير كند و از مسائلى با خبر گردد. «١»
بلكه بعضى تصريح مى‌كنند: قالب مثالى در باطن بدن هر انسانى هست، منتها به هنگام مرگ و آغاز زندگى برزخى، جدا مى‌شود و گاه در همين زندگى مادى دنيا نيز امكان جدائى- چنان كه گفتيم- براى او حاصل مى‌شود.
حال اگر تمام اين مشخصات را براى قالب مثالى نپذيريم، اصل مطلب را نمى‌توان انكار كرد؛ چرا كه در روايات بسيارى به آن اشاره شده و از نظر دليل عقل نيز هيچگونه مانعى ندارد.