تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣
برابر قدرت او غير ممكن نيست» «وَ أَنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ».
آيا كسى كه: مىتواند خاك بى جان را تبديل به نطفه كند، و نطفه بى ارزش را در مراحل حيات پيش ببرد، و هر روز لباس تازهاى از زندگى بر او بپوشاند، و زمينهاى خشكيده و افسرده بى روح را چنان سر سبز و خرم سازد كه، قهقهه حيات از سر تا سر آن برخيزد، آيا چنين كسى قادر نيست كه انسان را بعد از مرگ به زندگى جديد باز گرداند؟!
***
٤- و باز همه اينها براى اين است كه: بدانيد «ساعت پايان اين جهان و آغاز جهان ديگر، جاى شك و ترديد ندارد» «وَ أَنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ لا رَيْبَ فِيها».
٥- و اينها همه مقدمهاى است براى آخرين نتيجه، و آن اين كه: «خداوند تمام كسانى را كه در قبرها آرميدهاند زنده مىكند» «وَ أَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي الْقُبُورِ».
البته اين نتائج پنجگانه كه بعضى، مقدمه، و بعضى، ذى المقدمه، بعضى اشاره به امكان، و بعضى اشاره به وقوع است، مكمل يكديگرند، و همگى به يك نقطه منتهى مىشوند، و آن اين كه: رستاخيز و بعث مردگان نه تنها امكان پذير است بلكه قطعاً تحقق خواهد يافت.
آنها كه در امكان زندگى بعد از مرگ، ترديد دارند، صحنه مشابه آن در زندگى انسانها و گياهان دائماً در برابر چشمشان و همه سال و همه روز تكرار مىشود.
و اگر در قدرت خدا شك دارند، اين چيزى است كه نمونههاى بارز آن را با چشم خود مىبينند.
مگر، انسانها در آغاز از خاك آفريده نشدند؟ بنابراين، چه جاى تعجب كه