تفسير:
سبقت گيرندگان در خيرات
از آنجا كه در آيات گذشته سخن از احزاب و گروه‌هاى لجوج، متعصب و خود خواهى به ميان آمد كه تنها به عقائد خود چسبيده و خوشحالند و راه هر گونه تحقيق را به روى عقل خود بسته‌اند، در آيات مورد بحث، به بعضى ديگر از پندارهاى خودبينانه آنان اشاره كرده، مى‌گويد: «آيا آنها گمان مى‌كنند اموال و فرزندانى را كه به آنان داده‌ايم ...» «أَ يَحْسَبُونَ أَنَّما نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مالٍ وَ بَنِينَ».
***
«براى اين است كه درهاى خيرات را به سرعت به روى آنها بگشائيم»؟! «نُسارِعُ لَهُمْ فِي الْخَيْراتِ».
آيا آنها داشتن اموال سرشار و فرزندان بسيار را دليل بر حقانيت روشن خود مى‌پندارند؟ و نشانه قرب و عظمت در درگاه خدا مى‌دانند؟.
نه، هرگز چنين نيست «بلكه آنها نمى‌فهمند» «بَلْ لا يَشْعُرُونَ».
آنها نمى‌دانند، اين اموال و فرزندان فراوان در حقيقت يك نوع عذاب و مجازات يا مقدمه عذاب و كيفر براى آنها است.
آنها نمى‌دانند، خدا مى‌خواهد آنها را در ناز و نعمت فرو برد، تا به هنگام گرفتار شدن در چنگال كيفر الهى، تحمل عذاب بر آنها دردناك‌تر باشد؛ زيرا اگر درهاى نعمت‌ها به روى انسان بسته شود و آمادگى پذيرش ناراحتى‌ها پيدا كند، مجازات‌ها زياد دردناك نخواهد بود.
اما اگر كسى را از ميان ناز و نعمت بيرون كشند و به سياه چال زندان وحشتناكى بيفكنند فوق العاده دردناك خواهد بود.
به علاوه اين فراوانى نعمت، پرده‌هاى غفلت و غرور را بر روى چشمان او