٥٥ أَ يَحْسَبُونَ أَنَّما نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مالٍ وَ بَنِينَ
٥٦ نُسارِعُ لَهُمْ فِي الْخَيْراتِ بَلْ لا يَشْعُرُونَ
٥٧ إِنَّ الَّذِينَ هُمْ مِنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ
٥٨ وَ الَّذِينَ هُمْ بِآياتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ
٥٩ وَ الَّذِينَ هُمْ بِرَبِّهِمْ لا يُشْرِكُونَ
٦٠ وَ الَّذِينَ يُؤْتُونَ ما آتَوْا وَ قُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إِلى‌ رَبِّهِمْ راجِعُونَ
٦١ أُولئِكَ يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ هُمْ لَها سابِقُونَ
ترجمه:
٥٥- آنها گمان مى‌كنند اموال و فرزندانى كه به عنوان كمك به آنان مى‌دهيم.
٥٦- براى اين است كه درهاى خيرات را با شتاب به روى آنها بگشائيم!! (چنين نيست) بلكه آنها نمى‌فهمند.
٥٧- مسلماً كسانى كه از خوف پروردگارشان بيمناكند.
٥٨- و آنان كه به آيات پروردگارشان ايمان مى‌آورند.
٥٩- و آنها كه به پروردگارشان شرك نمى‌ورزند.
٦٠- و آنها كه نهايت كوشش را در انجام طاعات به خرج مى‌دهند و با اين حال، دل‌هايشان هراسناك است از اين كه به سوى پروردگارشان باز مى‌گردند.
٦١- (آرى) چنين كسانى در خيرات سرعت مى‌كنند و از ديگران پيشى مى‌گيرند.