تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧٠
اين كه: چرا تنها سخن از «ملأ» (جمعيت اشرافى مرفه و مغرور) مىگويد، و نمىفرمايد: آن دو را به سوى همه مردم «مصر» فرستاديم؟
اشاره به اين است كه: ريشه همه فساد، اينها بودند و اگر اينها اصلاح مىشدند، بقيه، كارشان آسان بود.
از اين گذشته، آنها سردمداران و دستاندركاران كشور بودند و هيچ كشورى اصلاح نخواهد شد مگر اين كه سردمدارانش اصلاح شوند.
«ولى فرعون و اطرافيانش، استكبار كردند» و زير بار آيات حق و سلطان مبين نرفتند «فَاسْتَكْبَرُوا».
«و اصولًا آنها مردمى برترى جو و سلطه طلب بودند» «وَ كانُوا قَوْماً عالِينَ».
تفاوت جمله «اسْتَكْبَرُوا» با جمله «كانُوا قَوْماً عالِينَ» ممكن است از اين نظر باشد كه:
جمله نخست، اشاره به استكبار آنها در برابر دعوت موسى عليه السلام است، و جمله دوم، اشاره به اين است كه استكبار هميشه جزء برنامه آنها و بافت فكر و روحشان بود.
اين احتمال، نيز وجود دارد كه: اولى اشاره به استكبار آنها، و دومى اشاره به اين باشد كه آنها از قدرت و زندگى برترى برخوردار بودند و همين عامل مهم استكبارشان بود.
***
از نشانههاى روشن برترى جوئى آنها اين بود كه: «گفتند: آيا ما به دو انسان همانند خودمان، ايمان بياوريم در حالى كه قوم آنها (بنى اسرائيل) بندگان و بردگان ما هستند»؟! «فَقالُوا أَ نُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنا وَ قَوْمُهُما لَنا عابِدُونَ». «١»