٤٥ ثُمَّ أَرْسَلْنا مُوسى‌ وَ أَخاهُ هارُونَ بِآياتِنا وَ سُلْطانٍ مُبِينٍ
٤٦ إِلى‌ فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ فَاسْتَكْبَرُوا وَ كانُوا قَوْماً عالِينَ
٤٧ فَقالُوا أَ نُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنا وَ قَوْمُهُما لَنا عابِدُونَ
٤٨ فَكَذَّبُوهُما فَكانُوا مِنَ الْمُهْلَكِينَ
٤٩ وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ
ترجمه:
٤٥- سپس موسى و برادرش هارون را با آيات خود و دليلى روشن فرستاديم.
٤٦- به سوى فرعون و اطرافيان اشرافى او؛ اما آنها تكبر كردند، و آنها مردمى برترى جوى بودند.
٤٧- آنها گفتند: «آيا ما به دو انسان همانند خودمان ايمان بياوريم، در حالى كه قوم آنها بردگان ما هستند»؟!
٤٨- (آرى،) آنها اين دو را تكذيب كردند؛ و سرانجام همگى هلاك شدند.
٤٩- و ما به موسى كتاب (آسمانى) داديم؛ شايد آنان (بنى اسرائيل) هدايت شوند.
تفسير:
قيام موسى و نابودى فرعونيان فرا مى‌رسد
تا اينجا سخن درباره اقوامى بود كه پيش از موسى عليه السلام، پيامبر اولوا العزم پروردگار، روى كار آمدند و رفتند، اما در آيات مورد بحث، اشاره بسيار كوتاهى به قيام موسى و هارون عليهما السلام در برابر فرعونيان و سرانجام كار اين قوم مستكبر