٤٢ ثُمَّ أَنْشَأْنا مِنْ بَعْدِهِمْ قُرُوناً آخَرِينَ
٤٣ ما تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَها وَ ما يَسْتَأْخِرُونَ
٤٤ ثُمَّ أَرْسَلْنا رُسُلَنا تَتْرا كُلَّ ما جاءَ أُمَّةً رَسُولُها كَذَّبُوهُ فَأَتْبَعْنا بَعْضَهُمْ بَعْضاً وَ جَعَلْناهُمْ أَحادِيثَ فَبُعْداً لِقَوْمٍ لا يُؤْمِنُونَ
ترجمه:
٤٢- سپس اقوام ديگرى را پس از آنها پديد آورديم.
٤٣- هيچ امتى بر اجل حتمى خود پيشى نمى‌گيرد، و از آن تأخير نيز نمى‌كند.
٤٤- سپس رسولان خود را يكى پس از ديگرى فرستاديم؛ هر زمان رسولى براى (هدايت) قومى مى‌آمد، او را تكذيب مى‌كردند؛ ولى ما آنها را يكى پس از ديگرى هلاك نموديم، و آنها را احاديثى قرار داديم؛ (كه تنها نامى از آنان باقى ماند.) دور باد قومى كه ايمان نمى‌آورند!
تفسير:
اقوام سركش يكى بعد از ديگرى هلاك شدند
پس از پايان داستان قوم ثمود، قرآن در آيات مورد بحث، اشاره به اقوام ديگرى كه بعد از آنها و قبل از موسى عليه السلام روى كار آمدند كرده، مى‌گويد: «بعد از آنان جمعيت‌هاى ديگرى را روى كار آورديم» «ثُمَّ أَنْشَأْنا مِنْ بَعْدِهِمْ قُرُوناً آخَرِينَ».
چرا كه اين قانون و سنت خداوند بزرگ است كه، فيض خود را قطع