آزموديم و هنگامى كه از عهده آزمايش‌ها بر نيامدند هلاكشان كرديم.
و نيز ممكن است اشاره به اين باشد كه: ما همه انسان‌ها را در هر عصر و زمان آزمايش مى‌كنيم و آنچه در آيات فوق گفته شد، مخصوص مردم عصر نوح عليه السلام نبود، بلكه در همه اعصار و قرون در اشكال مختلف، آزمايش‌ها صورت مى‌گيرد، و در اين آزمايش‌ها آنها كه خار راه تكامل بشرند، از سر راه برداشته مى‌شوند، تا بشريت به سير تكاملى خود همچنان ادامه دهد.
جالب اين كه: در آيات فوق، تنها به مسأله ساختن كشتى و سوار شدن نوح و يارانش بر آن اكتفا شده، و اما اين كه: سرانجام كار گنهكاران به كجا رسيد پيرامون آن سخنى به ميان نيامده؛ چرا كه با وعده الهى «انَّهُمْ مُغْرَقُونَ» مسلّم مى‌شود چنين سرنوشتى دامان آنها را گرفته؛ چرا كه وعده‌اش تخلف ناپذير است.
ذكر اين معنى نيز لازم است كه درباره قوم نوح عليه السلام، مبارزه آنها با اين پيامبر بزرگ و سرنوشت دردناك آنان، ماجراى ساختن كشتى و جوشيدن آب از تنور، وقوع طوفان و غرق فرزند نوح، سخن بسيار است كه ما قسمت زيادى از آن را در سوره «هود»، جلد نهم، از صفحه ٦٨ تا صفحه ١٢٥ مشروحاً آورده‌ايم و به خواست خدا بخش ديگرى هم در تفسير سوره «نوح» خواهد آمد.
***