و) بگو: حمد خدائى را كه ما را از قوم ستمگر رهائى بخشيد» «فَإِذَا اسْتَوَيْتَ أَنْتَ وَ مَنْ مَعَكَ عَلَى الْفُلْكِ فَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي نَجَّانا مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ».
***
و بعد از حمد و ستايش خدا در برابر نخستين نعمت بزرگ او، يعنى نجات از چنگال ظالمان، از درگاهش چنين تقاضا كن: «بگو: پروردگارا! مرا در منزلگاهى پر بركت فرود آر، و تو بهترين فرود آورندگانى» «وَ قُلْ رَبِّ أَنْزِلْنِي مُنْزَلًا مُبارَكاً وَ أَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ».
واژه «مُنْزِل» ممكن است «اسم مكان» باشد، يعنى بعد از پايان گرفتن طوفان، كشتى ما را در سرزمينى فرود آور كه داراى بركات فراوانى باشد و ما بتوانيم با آسودگى خاطر به زندگى خود ادامه دهيم.
و نيز ممكن است «مصدر ميمى» باشد، يعنى ما را به طرز شايسته‌اى فرود آر؛ چرا كه بعد از پايان گرفتن طوفان به هنگام نشستن كشتى بر زمين، خطرات زيادى اين سرنشينان را تهديد مى‌كرد، نبودن جاى مناسب براى زندگى، كمبود غذا، انواع بيمارى‌ها، نوح عليه السلام از خدا مى‌خواهد كه او را به نحوى سالم و شايسته بر زمين فرود آورد.
***
و بالاخره آخرين آيه مورد بحث، اشاره به مجموع اين داستان كرده مى‌گويد: «در اين ماجراى نوح و پيروزيش بر ستمكاران و مجازات اين قوم سركش به شديدترين وجه، آيات و نشانه‌هائى براى صاحبان عقل و انديشه است»! «إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ».
«و ما به طور مسلّم همگان را آزمايش مى‌كنيم» «وَ إِنْ كُنَّا لَمُبْتَلِينَ».
اين جمله، ممكن است اشاره به اين باشد كه: ما قوم نوح عليه السلام را كراراً