تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥
لذا در آيه بعد، مىگويد: «بر او نوشته و مقرر شده است كه هر كس حلقه اطاعت و ولايتش را بر گردن نهد به طور مسلّم گمراهش مىسازد و به آتش سوزان راهنمائيش مىكند» «كُتِبَ عَلَيْهِ أَنَّهُ مَنْ تَوَلَّاهُ فَأَنَّهُ يُضِلُّهُ وَ يَهْدِيهِ إِلى عَذابِ السَّعِيرِ». «١»
***
نكتهها:
١- مجادله در برابر حق و باطل
گرچه در واژه «مجادله» در عرف، مفهوم جر و بحث بى اساس و غير منطقى افتاده است ولى در اصل لغت چنين نيست بلكه به معنى هر گونه بحث و گفتگو است كه گاه به حق و گاه به ناحق است و لذا قرآن به پيامبر دستور مىدهد:
وَ جادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ: «با مخالفان خود با روشى كه بهتر است مجادله كن». «٢»
***
٢- مجادله به باطل راه شيطان است
بعضى از مفسران بزرگ معتقدند: جمله «يُجادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ» اشاره به گفتگوهاى بى اساس مشركان است، و جمله «وَ يَتَّبِعُ كُلَّ شَيْطانٍ مَرِيدٍ» اشاره به برنامههاى عملى نادرست آنها است.
بعضى ديگر جمله اول را اشاره به اعتقادات فاسد و خرافى آنها دانسته و جمله دوم را به برنامههاى عملى غلط و انحرافى آنان.
ولى از آنجا كه آيات قبل و بعد از آن، پيرامون مبانى اعتقادى و اصول عقائد