تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٧
تفسير:
مراحل تكامل جنين در رحم مادر
ذكر اوصاف مؤمنان راستين، و همچنين پاداش بىنظيرى كه خداوند به آنها مىدهد در آيات گذشته، اين شوق را در دلها زنده مىكند كه بايد به صفوف آنها پيوست، اما از چه راهى؟ و از كدام طريق؟
آيات مورد بحث، و قسمتى از آيات آينده، طرق اساسى تحصيل ايمان و معرفت را نشان مىدهد.
ابتدا دست انسان را گرفته و به كاوش در اسرار درون و «سير در عالم انفس» وا مىدارد.
آن گاه، در آياتى كه بعد از آن خواهد آمد، او را به جهان برون و موجودات شگرف عالم هستى، توجه مىدهد و به «سير آفاقى» مىپردازد.
نخست، مىگويد: «ما انسان را از چكيده و خلاصهاى از گل آفريديم» «وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الإِنْسانَ مِنْ سُلالَةٍ مِنْ طِينٍ». «١»
آرى، اين گام نخست است كه انسان با آن عظمت، با آن همه استعداد و شايستگىها، اين افضل مخلوقات، و برترين موجودات جهان شناخته شود كه، از خاكى بى ارزش است، خاكى، كه در كم ارزش بودن، ضرب المثل است، و اين نهايت قدرتنمائى او است كه از چنين مواد سادهاى، چنان موجود بديعى آفريد.
***
در آيه بعد، اضافه مىكند: «سپس او را نطفهاى قرار داديم در قرارگاهى امن