«مفرد» و در آيه اخير به صورت «جمع» است.
اولى، به مسأله خشوع و توجه خاص درونى كه روح نماز است، و اثر بر تمام اعضاء مى‌گذارد اشاره مى‌كند.
و دومى، به مسأله آداب و شرائط نماز از نظر وقت و زمان و مكان و همچنين از نظر تعداد نمازها، و به نمازگزاران و مؤمنان راستين توصيه مى‌كند در همه نمازها مراقب همه اين آداب و شرائط باشند.
در مورد اهميت نماز در مجلدات مختلف اين تفسير مشروحاً بحث كرده‌ايم. «١»
***
بعد از ذكر اين صفات ممتاز، نتيجه نهائى آن را به اين صورت بيان مى‌كند:
«آنها وارثانند» «أُولئِكَ هُمُ الْوارِثُونَ».
***
«همان وارثانى كه فردوس و بهشت برين را به ارث مى‌برند، و جاودانه در آن خواهند ماند» «الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيها خالِدُونَ».
«فردوس» در اصل- به گفته بعضى- يك لغت رومى است و بعضى آن را عربى و بعضى اصل آن را فارسى مى‌دانند و به معنى «باغ» است، يا باغ مخصوصى كه تمام نعمت‌ها و مواهب الهى در آن جمع است و لذا، مى‌توان آن را به عنوان «بهشت برين» (بهترين و برترين باغ‌هاى بهشت) ناميد.
تعبير به «ارث بردن» ممكن است اشاره به اين باشد كه: مؤمنان بدون زحمت به آن مى‌رسند، همانند ارث كه انسان زحمتى براى آن نكشيده است،