خودشان پر است از داستان‌هائى كه در اين زمينه نوشته‌اند. «١»
به هر حال، امكان ندارد خداوند غريزه‌اى را به عنوان بخشى از نظام احسن در انسان بيافريند، و بعد آن را به كلى تحريم يا مخالف مقام انسانى بداند.
اين نكته، چندان نياز به ياد آورى ندارد كه حلال بودن همسران مخالف با بعضى از موارد استثنائى نيست، مانند حالت عادت ماهانه و امثال آن.
همچنين حلال بودن كنيزان (زنان برده) مشروط به شرائط متعددى است كه در كتب فقهى آمده، و چنان نيست كه هر كنيزى به صاحب آن حلال باشد، و در واقع در بسيارى از جهات و شرائط، همان شرائط همسران را دارد.
***
در هشتمين آيه مورد بحث، به پنجمين و ششمين صفت برجسته مؤمنان اشاره كرده، مى‌گويد: «آنها كسانى هستند كه امانت‌ها و عهد خود را مراعات مى‌كنند» «وَ الَّذِينَ هُمْ لِا ماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ».
حفظ و اداى امانت- به معنى وسيع كلمه- و همچنين پايبند بودن به عهد و پيمان در برابر خالق و خلق از صفات بارز مؤمنان است.
در مفهوم وسيع امانت، امانت‌هاى خدا، پيامبران الهى و همچنين امانت‌هاى مردم جمع است، نعمت‌هاى مختلف خدا هر يك امانتى از امانات او هستند، آئين حق، كتب آسمانى، دستورالعمل‌هاى پيشوايان راه حق و همچنين اموال و فرزندان و پست‌ها و مقام‌ها، همه امانت‌هاى اويند كه مؤمنان در حفظ و اداى