تعبيرات تند و كوبنده، به آنها هشدار مى‌دهد، تا دل‌هاى آماده به خود آيد و راه بازگشت به سوى خدا را پيدا كند.
در بخش پنجم، بحث‌هاى فشرده‌اى درباره معاد بيان كرده است.
و در بخش ششم، از حاكميت خداوند بر عالم هستى و نفوذ فرمانش در همه جهان سخن مى‌گويد.
سرانجام در بخش هفتم، باز هم سخن از قيامت، حساب، جزا و پاداش نيكوكاران و كيفر بدكاران به ميان مى‌آورد، و با بيان هدف آفرينش انسان، سوره را پايان مى‌دهد.
و به اين ترتيب، محتواى اين سوره، مجموعه‌اى است از درس‌هاى اعتقادى، عملى، مسائل بيدار كننده و بيان خط سير مؤمنان از آغاز تا پايان.
***
اين سوره، همان گونه كه در آغاز هم گفته‌ايم در «مكّه» نازل شده، ولى برخى از مفسران نوشته‌اند: بعضى از آيات اين سوره در «مدينه» نازل شده است، وجود آيه زكات در آن براى بعضى اين فكر را به وجود آورده كه: تمام اين سوره نمى‌تواند در «مكّه» نازل شده باشد؛ چرا كه زكات نخستين بار در «مدينه» تشريع شد و به دنبال نزول آيه «خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً ...» «١»
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمان داد ماموران جمع زكات به اطراف بروند، و از مردم زكات بگيرند.
ولى بايد توجه داشت: «زكات» مفهوم وسيعى دارد كه واجب و مستحب را شامل مى‌شود، و معنى آن منحصر به زكات واجب نيست، لذا، در روايات مى‌خوانيم نماز و زكات هميشه با هم بوده است. «٢»