تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٣

شاهد و گواه باشند و امامان شاهدان و گواهان نمونه و ممتاز. «١»
در پايان اين آيه، بار ديگر وظائف پنجگانه پيشين را در تعبيرات فشرده‌ترى كه در سه جمله خلاصه مى‌شود، به عنوان تأكيد چنين بازگو مى‌كند:
«اكنون كه چنين است و شما داراى اين امتيازات و افتخارات هستيد، نماز را بر پا داريد، زكات را ادا كنيد و به آئين حق و ذيل عنايت پروردگار تمسك جوئيد» «فَأَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَ اعْتَصِمُوا بِاللَّهِ».
كه «مولى و سرپرست و يار و ياور شما او است» «هُوَ مَوْلاكُمْ».
«چه مولى و سرپرست خوبى، و چه يار و ياور شايسته‌اى» «فَنِعْمَ الْمَوْلى‌ وَ نِعْمَ النَّصِيرُ».
در حقيقت، جمله «فَنِعْمَ الْمَوْلى‌ وَ نِعْمَ النَّصِيرُ» دليلى است بر «وَ اعْتَصِمُوا بِاللَّهِ هُوَ مَوْلاكُمْ» يعنى اين كه: به شما فرمان داده شده تنها به ذيل عنايت پروردگار تمسك جوئيد، به خاطر آن است كه او برترين و بهترين مولى و شايسته‌ترين يار و ياور است.
***