شاهدان او و نشانه‌هايش در ميان مردميم». «١»
در حقيقت، مخاطب در جمله «لِتَكُونُوا» ظاهراً همه امتند اما در واقع گروهى از سران و بزرگان آنها مى‌باشد، و خطاب به كل به خاطر جزء، در تعبيرات روزمره فراوان است مثلًا در آيه ٢٠ سوره «مائده» مى‌خوانيم: خداوند ضمن بر شمردن نعمت‌هايش بر بنى اسرائيل به آنها خطاب كرده مى‌گويد:
«خداوند شما را ملوك و پادشاهان قرار داد» در حالى كه مى‌دانيم افراد معدودى از آنها به اين مقام رسيدند.
البته «شهود» معنى ديگرى نيز دارد و آن «شهادت عملى» است، يعنى مقياس سنجش و الگو بودن اعمال يك فرد نمونه و بارز، براى اعمال سايرين، در اين صورت تمام مسلمانان راستين چنين خواهند بود؛ چرا كه آنها امت نمونه‌اى هستند با برترين آئين كه مى‌توانند مقياس و الگوئى براى سنجش شخصيت و فضيلت در ميان همه امت‌ها باشند.
در حديثى از پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم: خداوند چند فضيلت و برترى به امت اسلام داده است، از جمله اين كه:
در امت‌هاى پيشين، پيامبر آنها شاهد و گواه قومش بود ولى خداوند تمام امت مرا گواهان بر خلق قرار داده؛ زيرا مى‌فرمايد: «لِيَكُونَ الرَّسُولُ شَهِيداً عَلَيْكُمْ وَ تَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ». «٢»

يعنى همان گونه كه پيامبر صلى الله عليه و آله اسوه و الگوى امت خويش است، شما هم اسوه‌ها و الگوها براى مردم جهانيد.
اين تفسير، در عين حال با تفسير سابق منافات ندارد، ممكن است همه امت