تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩١
شريك او شمردند، كه اگر كمترين معرفتى درباره خدا داشتند، بر اين مقايسه خود مىخنديدند.
و در پايان آيه مىفرمايد: «خداوند قوى و عزيز است» «إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ».
نه همچون بتها، كه قادر بر آفرينش موجود كوچكى نيستند و حتى قدرت دفاع از خويش در برابر مگسى ندارند، او بر همه چيز قادر و توانا است و هيچ كس را قدرت مقابله با او نيست.
***
نكته:
مثالى روشن براى بيان ضعفها
گر چه جمعى از مفسران، عقيده دارند: قرآن در آيات فوق، سخن از «مثل» به ميان آورده، اما خود «مثل» را صريحاً بيان نكرده است، بلكه اشاره به موارد ديگر قرآن نموده، و يا اصلًا «مثل» در اينجا به معنى اثبات و تبيين مطلب يا چيز عجيب است، نه به معنى معروفش.
ولى بدون شك، اين نظر نادرستى است؛ چرا كه قرآن در آيات فوق، مصداق اين مثالى را كه دعوت عمومى براى انديشه در آن كرده است، بيان نموده اين مثال، همان «مگس» است از نظر آفرينش و از نظر ربودن ذرات غذائى!.
اين مثال، گر چه در برابر مشركان عرب ذكر شده، ولى با توجه به اين كه مخاطب همه مردم جهانند (يا أَيُّهَا النَّاسُ) اختصاصى به بتهاى سنگى و چوبى ندارد، بلكه تمام معبودهائى را كه جز خدا مىپرستند، در اين مثال شركت داده شدهاند، اعم از فرعونها و نمرودها و بتهاى شخصيتهاى كاذب و قدرتهاى پوشالى و مانند آن.