تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨
١ يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ إِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيمٌ ٢ يَوْمَ تَرَوْنَها تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ وَ تَضَعُ كُلُّ ذاتِ حَمْلٍ حَمْلَها وَ تَرَى النَّاسَ سُكارى وَ ما هُمْ بِسُكارى وَ لكِنَّ عَذابَ اللَّهِ شَدِيدٌ
ترجمه:
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
١- اى مردم! از (عذاب) پروردگارتان بترسيد، كه زلزله رستاخيز امر عظيمى است!
٢- روزى كه آن را مىبينيد، (آنچنان وحشت سراپاى همه را فرا مىگيرد كه) هر مادر شيردهى، كودك شيرخوارش را فراموش مىكند؛ و هر باردارى جنين خود را بر زمين مىنهد؛ مردم را مست مىبينى، در حالى كه مست نيستند؛ ولى عذاب خدا شديد است!
تفسير:
زلزله عظيم رستاخيز
اين سوره با دو آيه تكان دهنده و هيجانانگيز پيرامون رستاخيز و مقدمات آن شروع مىشود، آياتى كه بى اختيار انسان را از اين زندگى گذراى مادى بيرون مىبرد، و به آينده هولانگيزى كه در انتظار او است، متوجه مىسازد.