٤٩ قُلْ يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّما أَنَا لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ
٥٠ فَالَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ
٥١ وَ الَّذِينَ سَعَوْا فِي آياتِنا مُعاجِزِينَ أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَحِيمِ
ترجمه:
٤٩- بگو: «اى مردم! من براى شما بيم دهنده آشكارى هستم!
٥٠- آنها كه ايمان آوردند و اعمال صالح انجام دادند، آمرزش و روزى پر ارزشى براى آنهاست!
٥١- و آنها كه در (محو) آيات ما تلاش كردند، (و چنين مى‌پنداشتند) كه مى‌توانند بر اراده حتمى ما غالب شوند، اصحاب دوزخند»!
تفسير:
رزق كريم
از آنجا كه در آيات گذشته، سخن از تعجيل كافران در عذاب الهى بود و اين مسأله‌اى است كه تنها به مشيت ذات پاك خداوند مربوط مى‌شود، و حتى پيغمبر صلى الله عليه و آله را در آن اختيارى نيست، نخستين آيه مورد بحث، چنين مى‌گويد:
«بگو اى مردم! من تنها براى شما انذار كننده آشكارى هستم» «قُلْ يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّما أَنَا لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ».
اما اين كه: در صورت سرپيچى و تخلف از فرمان الهى، كيفر و عذابش دير يا زود دامان شما را بگيرد، اين مربوط به من نيست.
بدون شك، پيامبر صلى الله عليه و آله هم انذار كننده است، و هم بشارت دهنده، ولى تكيه