تفسير:
قربانى براى چيست؟
باز در آيات مورد بحث، سخن از مراسم حج، شعائر الهى و مسأله قربانى است، نخست مى‌گويد: «شترهاى چاق و فربه را براى شما از شعائر الهى قرار داديم» «وَ الْبُدْنَ جَعَلْناها لَكُمْ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ».
آنها از يكسو، به شما تعلق دارند، و از سوى ديگر، از شعائر و نشانه‌هاى خداوند در اين عبادت بزرگ هستند؛ چرا كه قربانى حج يكى از مظاهر روشن اين عبادت است كه به فلسفه آن سابقاً اشاره كرده‌ايم.
«بُدْن» (بر وزن قدس) جمع «بدنة» (بر وزن عجله) به معنى شتر بزرگ و چاق و گوشت دار است.
و از آنجا كه چنين حيوانى براى مراسم قربانى، اطعام فقرا و نيازمندان مناسب‌تر است مخصوصاً روى آن تكيه شده، و گرنه مى‌دانيم چاق بودن حيوان قربانى از شرائط الزامى نيست. همين مقدار كافى است كه لاغر نبوده باشد.
آن گاه اضافه مى‌كند: «براى شما در چنين حيواناتى خير و بركت است» «لَكُمْ فِيها خَيْرٌ».
از يكسو از گوشت آنها استفاده مى‌كنيد و ديگران را اطعام مى‌نمائيد و از سوى ديگر، به خاطر اين ايثار، گذشت و عبادت پروردگار، از نتائج معنوى آن بهره‌مند خواهيد شد و به پيشگاه او تقرب مى‌جوئيد.
سپس كيفيت قربانى كردن را در يك جمله كوتاه چنين بيان مى‌كند: «نام خدا را به هنگام قربانى كردن آنها در حالى كه به صف ايستاده‌اند ببريد» «فَاذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَيْها صَوافَّ».
بدون شك، ذكر نام خدا به هنگام ذبح حيوانات، يا نحر كردن شتر، كيفيت