عِنْدِنا انعامى از نزديك ما اين علت تنجيه است و مى‌تواند بود كه نصب آن بر مصدريت باشد و تقدير اينكه (انعمنا بذلك عليهم نعمة) يعنى نعمت داديم برايشان به آن تنجيه و اهلاك اعداء نعمت دادنى‌ كَذلِكَ‌ هم چنان كه انعام داديم بر لوط و نبات وى‌ نَجْزِي‌ پاداش ميدهيم بمزيت نعمت و رحمت‌ مَنْ شَكَرَ هر كه سپاس دارد نعمت ما را كه آن ارسال رسل و انزال كتب است يعنى بآن ايمان آورد و اطاعت امر ايشان نمايد وَ لَقَدْ أَنْذَرَهُمْ‌ و بدرستى كه ترسانيد لوط قوم خود را بَطْشَتَنا از شدت گرفتن ما ايشان را بتعذيب و اهلاك‌ فَتَمارَوْا پس شك آوردند بِالنُّذُرِ به آن بيم كردن يعنى تكذيب او نمودند و تصديق قول او ننمودند يا مدافعت نمودند با وى بآن انذار از روى عناد و جدال يا شك كردند و تصديق ننمودند بر رسول عهد خود و برسولانى كه قبل از او بودند وَ لَقَدْ راوَدُوهُ‌ و بتحقيق كه طلبيدند لوط را عَنْ ضَيْفِهِ‌ از مهمانان وى كه ملائكه بودند يعنى طلب مراد خود كردند از لوط و گفتند كه ايشان را بما تسليم كن و لوط از آن ابا نموده ايشان را پند ميداد و ايشان طريق عناد و جدال از دست نداده و در سراى وى را بشكستند و در آن خانه كه ملائكه بودند درآمدند فَطَمَسْنا پس محو كرديم‌ أَعْيُنَهُمْ‌ چشمهاى ايشان را و با روى ايشان هموار كرديم چنانچه اثر و نشان چشم بر روى ايشان نماند مرويست كه لوط (ع) در مقام تذلل درآمده مى‌گفت كه درگذريد از سر آنچه طلب مى كنيد و ايشان از آن امتناع مى‌نمودند و با او مجادله مى‌كردند و چون كار از حد بگذشت جبرئيل لوط را گفت كه‌

خل بيننا و بينهم‌

ما را با ايشان گذار لوط ترك جدال نموده ايشان در خانه وى درآمدند جبرئيل پر خود را بر ديده‌هاى ايشان زد همه كور گشتند و چنان شد كه چشم‌هاى ايشان با روى راست شد پس از آنجا درآمده مدهوش و متحير مى‌افتادند و برميخاستند و فرياد ميكردند كه لوط قومى ساحر بخانه خود آورده و ما را بجادويى كور كردند و گفتيم ما با ايشان بزبان فرشتگان كه‌ فَذُوقُوا پس بچشيد عَذابِي‌ عقوبت مرا وَ نُذُرِ و آنچه بيم ميكرديم شما را بزبان لوط از وقوع عذاب و نزول عقاب‌ وَ لَقَدْ صَبَّحَهُمْ‌ و بدرستى كه بامداد كرد بقوم لوط بُكْرَةً در اول روز يعنى بوقت صبح بديشان آمد عَذابٌ مُسْتَقِرٌّ عقوبتى قرار گرفته و دايم و پيوسته بعذاب آخرت يعنى آن عذاب از ايشان مرتفع نشد تا همه ايشان را هلاك‌