تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ١٩٣ - سوره الحديد(٥٧) آيات ٢٠ تا ٢٩
بدهد بشما آنچه وعد داده است بمؤمنان اهل كتاب از عطاى كفلين يعنى اجر شما را كمتر از اجر ايشان نكرده زيرا كه شما مثل ايشانيد در قول لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ بعد از آن فرمود كه لِئَلَّا يَعْلَمَ أَهْلُ الْكِتابِ أَلَّا يَقْدِرُونَ لا لاء مزيده است از براى تاكيد و ان ان مخففه از مثقله بجهة وقوع آن بعد از علم و تقدير اينكه (يعلم اهل الكتاب انه لا يقدرون) يعنى خداى مؤمنان را دو بخش رحمت و نور و مغفرت ميدهد تا بدانند كفار اهل كتاب كه بتحقيق و يقين قادر نشوند و توانايى نيابند عَلى شَيْءٍ بر چيزى مِنْ فَضْلِ اللَّهِ از فضل خداى يعنى از آن كرامتها كه از براى مؤمنان مذكوره شده بر آن قادر نشوند زيرا كه رسيدن باين كرامتها فرع ايمانست بسيد كاينات و ايشان باين سعادت مستسعد نشدهاند پس از اين عطيات محروم باشند وَ أَنَّ الْفَضْلَ و تا بدانند كه بدرستى و راستى كه افزونى ثواب و جزا بِيَدِ اللَّهِ بدست قدرت خداست و گويند كه لعلا يعلم لاى غير مزيده است و قوله و ان الفضل عطف است بر آن نه بر الا يقدرون و معنى آيه اين كه اعطاى كرامات مذكوره بمؤمنان بجهة آنست كه اعتقاد نكنند كفار اهل كتاب كه پيغمبر و مؤمنان قدرت ندارند بر فضل خداى و نميرسند بر آن و بجهة آنكه مزيت ثواب و جزا بيد قدرت او سبحانه است و در تحت تصرف او يُؤْتِيهِ مىدهد آن را مَنْ يَشاءُ هر كه را كه خواهد و مصلحت او اقتضا نمايد وَ اللَّهُ و خداى ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ خداوند فضل بزرگ است يعنى مالك نعمت تمام و عطاى مالا كلام كه فرا رسيده بخاص و عام و از كلبى نقلكردهاند كه بيست و چهار كس از يمن كه دين يهود و نصارى نداشتند بلكه بدين انبياى ديگر بودهاند نزد پيغمبر (ص) آمدند و اسلام آوردند ابو جهل لعين بايشان گفت بئس القوم انتم شما بد قومى هستيد ايشان در جواب گفتند ما لنا لا نؤمن باللَّه الايه حق سبحانه از براى ايشان و از براى مؤمنان اهل كتاب چون عبد اللَّه سلام و اصحاب او دو اجر كرامت فرمود ايشان بسبب آن بر اصحاب رسول فخر نموده گفتند كه ما از شما بهتريم زيرا كه ما را دو اجر است و شما را يكى حق سبحانه آيه مذكوره را انزال فرمود و از مجاهد نقلست كه اهل كتاب ميگفتند كه نزديك شد كه پيغمبرى پيدا شود كه حد زند و دست و پا قطع كند و زعم ايشان آن بود كه پيغمبر از ايشان باشد و چون از ميان عرب بديد آمد بر او حسد بردند و بوى ايمان نياوردند و حق سبحانه آيه لِئَلَّا يَعْلَمَ انزال فرمود و اعلام ايشان نمود كه كرامت نبوت و منصب رسالت كه بمحمد (ص) اختصاص يافته بجهت آنست كه تا اهل كتاب بدانند كه ايشان بر فضل خدا كه نبوتست