تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ١٣٥ - سوره الرحمن(٥٥) آيات ٧٠ تا ٧٨
از ابن عباس روايت است كه الخيمة درة مجوفة فرسخ فى فرسخ فيها اربعة الاف مصراع من ذهب خيمه از يكدر مجوف باشد يك فرسخ در يك فرسخ در آن چهار هزار در باشد از طلا و بروايتى ديگر چهار صد هزار و انس روايت كند از حضرت رسول (ص) كه شب معراج در بهشت نهرى ديدم كه در اطراف آن خيمها از مرجان بود از آنجا بمن ندايى رسيد كه
السّلام عليك يا رسول اللَّه
گفتم اى جبرئيل اينها چه كسانند گفت حور العيناند كه از پروردگار خود اذن طلبيدند تا بر تو سلام كنند و بعد از سلام گفتند كه
نحن الخالدات فلا تموت ابدا نحن الناعمات فلا نبوس ايدا و ارواحنا رجال كرام
ما هميشه در بهشت باشيم كه هرگز نميريم و ما با ناز و نعيميم كه هرگز درويشى بما راه نداشته باشد و ارواح ما رجال كراماند و بعد از ذكر اينحديث اين آيه تلاوت فرمود كه حُورٌ مَقْصُوراتٌ فِي الْخِيامِ و نيز انس از حضرت رسول (ص) روايت كند كه اگر يكى از آن حور العين آب دهن در درياى شور اندازد تمام آب شربت گردد از شيرينى آب دهن او و نزد بعضى مراد بخيام خانها است و بعضى ديگر تخصيص آن بحجلات كردهاند و حجله خانه بود آراسته براى عروس و داماد فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما پس بكدام از نعمتهاى پروردگار خود كه چنين ازواج طيبه به بهشتيان ميدهد تُكَذِّبانِ منكر مىشويد لَمْ يَطْمِثْهُنَ مر ايشان را نسوده و نزديكى نكرده إِنْسٌ هيچ آدمى قَبْلَهُمْ پيش از اصحاب بهشت كه شوهران ايشان باشند وَ لا جَانٌ و نه جنيان دست برايشان سودهاند بلكه همه بصفت بكارت متسم باشند مانند حورانى كه قبل از اين مذكور شدند و كر اصحاب جنتين كه قبل از اين گذشت دالست بر مرجع قبلهم و صاحب طبرسى آورده كه تكرار اين آيه اشعار است بر آنكه صفت حور مقصورات در خيام همچو صفت قاصرات الطرفست فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما پس بكدام از نعمتهاى پروردگار خود كه ازواج ابكار نامزد اهل بهشت ميكند تُكَذِّبانِ تكذيب مىكنيد مُتَّكِئِينَ نصب آن بر اختصاص است يا بر حاليت هم چنان كه گذشت يعنى اصحاب يمين مختصاند به اينكه تكيهكنندگان باشند يا اصحاب دست راست در بهشت باشند در حالتى كه تكيهكنندگانند عَلى رَفْرَفٍ خُضْرٍ بر فرشهاى مرتفعه كه سبز باشند يا بر بالشهاى سبز وَ عَبْقَرِيٍّ حِسانٍ و بساطهاى قيمتى كه در غايت زيبايى و نيكويى باشند يا جامهاى منقش از هر جنس كه باشد فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما پس بكدام از نعمت هاى پروردگار خود كه شما را باين كرامتها نوازش ميفرمايد تُكَذِّبانِ تكذيب مينمائيد بدانكه رفرف جمع رفرفه است كه بمعنى وسادة يا نمرقه است و يا نوعى است از بساط و يا دامن خيمه و