پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله نقل كرده‌اند كه، ذكر آن در اينجا به مورد است و آن اين كه: «دو آيه آغاز اين سوره در يكى از شب‌هاى غزوه «بنى المصطلق» «١»
نازل شد، در حالى كه مردم در حال حركت به سوى ميدان جنگ بودند، پيامبر صلى الله عليه و آله مردم را صدا زد، آنها توقف كردند و گرداگردش حلقه زدند، حضرت اين آيات را بر آنها خواند، صداى گريه از مردم بلند شد، و در آن شب، مسلمانان بسيار گريستند، هنگام صبح به قدرى نسبت به دنيا و زندگى دنيا بى اعتنا شده بودند كه حتى زين به روى مركب‌ها ننهادند و خيمه‌اى بر پا نساختند، گروهى گريه مى‌كردند و گروهى نشسته در فكر فرو رفته بودند. رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: آيا مى‌دانيد اين چه روزى است؟ عرض كردند: خدا و پيامبرش آگاه‌ترند فرمود: روزى است كه از هر هزارنفر ٩٩٩ نفر بسوى دوزخ روان مى‌شوند و تنها يكنفر به سوى بهشت!
اين امر بر مسلمانان سخت آمد و شديداً گريستند؟ و عرض كردند: پس چه كسى نجات خواهد يافت؟ پيامبر فرمود: گنهكارانى غير از شما هستند كه اكثريت را تشكيل مى‌دهند، من اميدوارم شما حداقل يك چهارم اهل بهشت باشيد (مسلمانان تكبير گفتند) بعد فرمود: اميدوارم يك سوم اهل بهشت باشيد (باز هم تكبير گفتند) بعد اضافه فرمود: اميدوارم دو سوم اهل بهشت از شما باشد؛ چرا كه اهل بهشت ١٢٠ صفند كه ٨٠ صف آنها از امت من هستند ...». «٢»