و مؤلفين آنها تصريح كرده‌اند اينان فارس هستند . و در برخى روايات هم عنوان خراسانيان بر آنان اطلاق شده است تا جايى كه به حديث بيرق‌هاى خراسان شهرت يافته ، بنابراين اينكه وهابيان آن را به اهل افغانستان و طالبان و چچن تفسير كرده‌اند به دور از فهم تمامى مسلمين است !

سوم : حركت آنان با واكنش و جنگى عالمى روبروست . آنان در ابتداى حركت بر حاكم خود خروج مي‌كنند . آنگاه نزديك ظهور براى نصرت امام و سپردن بيرق خود به ايشان قيام مي‌نمايند .

چهارم : اين عبارت از فرمايش امام باقر ( ٧ ) : پس آنچه را خواسته بودند به آنها بدهند ولى نپذيرند تا آنكه قيام كنند ، و آن را جز به صاحبتان ندهند ، مي‌رساند كه آنها در سال ظهور سر تسليم پرچم سرزمين خود به امام ( ٧ ) ، دچار اختلاف مي‌شوند ، و پيروزى از آنِ موافقان اين كار خواهد بود .

الملاحم و الفتن / ١٣٦ روايت مي‌كند : « هنگامى كه بيرق‌هاى سياه - كه شعيب بن صالح در آن است - لشكر سفيانى را شكست دهند ، مردم مهدى را آرزو كرده در طلب او بر مي‌آيند . او كه پرچم رسول‌خدا ( ٦ ) را با خود همراه دارد از مكه خارج مي‌شود . بعد از آنكه مردم به جهت به درازا انجاميدن بلا ، از خروج او نوميد مي‌شوند ، دو ركعت نماز گزارده و چون از آن فارغ مي‌شود صدا مي‌زند : اى مردم ! بلا بر امت محمد ( ٦ ) و خصوص اهل‌بيت ايشان پافشارى كرده است ، مقهور شديم و بر ما ستم شده است . »

پنجم : حديث بيرق‌هاى سياه از اخبار غيبى است و بر نبوت رسول‌خدا ( ٦ ) دلالت مي‌كند ، چرا كه مي‌بينيم هم‌چنان‌كه ايشان خبر دادند ، ظلم ، جنايت و آوارگى در حق اهل‌بيت ( : )

در طول قرن‌ها وارد شده است تا جايى كه به چهار جهت دنيا رسيده‌اند . ما هيچ خاندانى را در شرق تا غرب اين كره‌ى خاكى نمي‌يابيم كه اينچنين با آنها معامله كرده باشند .

ششم : عبارت امام باقر ( ٧ ) : گويا قومى را مي‌بينم كه در مشرق خروج كرده‌اند ، توصيف دقيقى است و دلالت مي‌كند اين امر وعده‌ى حتمى الهى است . و پيامبر و امامان ( : ) چنين تعبيرى را زمانى به كار مي‌بردند كه امر حتمى الوقوع باشد آنچنان كه گويا بدان مي‌نگرند . بلكه مي‌رساند آنان با بصيرتى كه خداوند آنان را بدان مخصوص كرده آن را مي‌بينند .

علاوه بر آنكه بيانگر مراحل حركت آنان تا عصر ظهور ، و منتهى شدن به قيام براى نصرت حضرت مهدي ( ٧ ) است .