فرهنگ موضوعى احاديث امام مهدى - کورانی عاملی، علی - الصفحة ٦٦١

امروز در آرامش بيشترى به سر مي‌بريد نسبت به آن روز [ دوران حضرت مهدي ( ٧ ) ] . . . »

بحار ٥٢ / ٣٥٨ از بشير نبال روايت مي‌كند : « به امام باقر ( ٧ ) گفتم : اينان گويند : چون مهدى قيام كند امور خود به خود سامان مي‌گيرد و به اندازه‌ى خون حجامت هم خونى نمي‌ريزد ، ايشان فرمودند : هرگز ، اگر براى كسى امور خود به خود سامان مي‌يافت ، براى رسول‌خدا ( ٦ ) سامان مي‌گرفت ، آن هنگام كه دندان‌هاى رباعى ايشان به خون آغشته و صورتشان زخم شد ، هرگز ، قسم به آنكه جانم به دست اوست [ سامان نمي‌يابد ] تا آنكه ما و شما با عرق و خون غليظ مواجه شويم ، آنگاه بر پيشانى خود دست كشيدند . »

غيبت نعمانى / ٢٩٧ از امام صادق ( ٧ ) نقل مي‌كند : « قائم ( ٧ ) در جنگ خود با چيزى مواجه مي‌شود كه رسول‌خدا ( ٦ ) با آن مواجه نشد ؛ پيامبر ( ٦ ) به سراغ آنان آمد در حالى كه سنگ كنده كارى شده و چوب‌هاى تراشيده را مي‌پرستيدند ، ولى آنها بر قائم ( ٧ ) خارج مي‌شوند و كتاب خدا را بر ضدّ او تأويل مي‌كنند و بر اساس آن با ايشان مي‌جنگند . »

همان / ٢٩٦ مشابه آن را از فضيل بن يسار از ايشان نقل مي‌كند و در ادامه‌ى آن آمده است : « بدان ! به خدا سوگند عدالت او ، اندرون خانه‌هايشان وارد مي‌شود ، همان گونه كه گرما و سرما داخل مي‌شود . »

امام ( ٧ ) در برابر اين تكذيب و عناد ناگزير است كه فاسدان را ريشه كن سازد .

برخورد شديد با ستمگران

غيبت نعمانى / ٢٣١ از ابو خديجه از حضرت صادق ( ٧ ) نقل مي‌كند : « حضرت علي ( ٧ ) فرمودند : من حق داشتم پشت كننده [ از جنگ ] را بكشم و كار مجروح را تمام سازم ، ولى اين كار را به خاطر فرجام يارانم واگذاردم ، كه اگر مجروح شدند كارشان را تمام نسازند ، و قائم حق آن دارد پشت كرده را بكشد و كار مجروح را تمام سازد . »

كافى ٨ / ٢٣٣ از معاوية بن عمار از آن حضرت روايت مي‌كند : « اگر كسى از شما قائم را آرزو كرد ، آن را در حال عافيت آرزو كند ، زيرا خداوند حضرت محمد ( ٦ ) را براى رحمت فرستاد ، ولى قائم را براى انتقام مي‌فرستد . »