از مكان امام مطّلع باشم و در تنگنا قرار گيرم ، شايد مكان ايشان را بنمايانم ، اما ابو القاسم اگر حجت در زير جامه‌اش باشد و با قيچى او را پاره پاره كنند ، جامه را كنار نمي‌زند . »

نگارنده : اين اوصاف جناب حسين بن روح ( رحمه الله ) نزد اصحاب معروف بود ، و بعد از آنكه با خبر سفير دوم از اينكه امام ( ٧ ) او را به سفارت گمارده است و به عنوان سفير مورد قبول آنان قرار گرفت ، اين عامل را مي‌توان عامل دوم پذيرش وى قرار داد .

كمال الدين ٢ / ٥٠٣ از جعفر بن متيل ( رحمه الله ) روايت مي‌كند : « هنگام وفات ابو جعفر محمد بن عثمان عمرى سمّان - كه خدايش رضا باشد - كنار سرش نشسته بودم و سؤال مي‌كردم و سخن مي‌گفتم ، ابو القاسم حسين بن روح نيز [ پايين پايش ] حضور داشت . ابو جعفر به من رو كرد و فرمود : مأمور شدم تا ابو القاسم حسين بن روح را جانشين قرار دهم .

پس ، من از كنار سر ايشان برخاستم ، دست ابو القاسم را گرفته به جاى خود نشاندم ،

و خود كنار پاهايش نشستم . »

سوم ؛ شگفت آورترين مطلبى كه پيرامون احوال وى مي‌خوانيم ، احتياط وى و مشى بر اساس تقيه است ، در آن اوضاعى كه براى شيعيان در بغداد فوق العاده خطير بود ، غيبت شيخ طوسى / ٣٨٤ : « ابو القاسم ( رحمه الله ) نزد مخالف و موافق ، از خردمندترين مردمان بود و به تقيه رفتار مي‌كرد . ابو نصر هبة الله بن محمد ، از ابوعبد الله بن غالب پدر همسر ابو الحسن بن ابو الطيب نقل مي‌كند : من خردمندتر از شيخ ابو القاسم حسين بن روح نديدم ، روزى او را در خانه‌ى ابن يسار ديدم ، او نزد مقتدر و سيده [ مادر مقتدر ] نيز جايگاهى عظيم داشت ، حتى سنيان او را بزرگ مي‌داشتند . ابو القاسم از جهت تقيه و هراس در آنجا حضور مي‌يافت .

روزى دو نفر در حضورش بحث مي‌كردند ، يكى مي‌گفت : ابوبكر پس از پيامبر ( ٦ ) افضل مردم است ، پس از او عمر و آنگاه علي ، آن شخص ديگر مي‌گفت : على از عمر افضل است ، سخن ميان آنان بالا رفت كه شيخ ابو القاسم گفت : آنچه صحابه بر آن گرد آمده‌اند مقدّم داشتن صديق ، پس از او فاروق ، بعد عثمان ذو النورين و آنگاه على وصى است ، اصحاب حديث بر اين باورند و ما نيز همين را صحيح مي‌دانيم !

اهل مجلس تعجّب كردند ، نزديك بود سنيان او را بر بالاى سر برند ، براى او بسيار دعا