گرچه دچار تناقضى ديگر شده است ؛ او مقام ائمه ( : ) و ابدال را به ساحران و شياطين جن عطا كرده و پنداشته اينها قادر بر ارائه‌ى معجزاتند ، و معجزاتى از آنها نقل نموده كه از رسول‌خدا و ائمه‌ى هدي ( : ) نمي‌پذيرد ! بالاتر آنكه مي‌پندارد جنى نزد او هست كه به صورت او ظاهر شده و كارهاى خير انجام مي‌دهد !

ترمذى در نوادر الاصول ١ / ٢٦٣ از حذيفه نقل مي‌كند : « ابدال سى مرد ، در شام و بر منهاج ابراهيم ( ٧ ) هستند . هرگاه يكى بميرد ، خداوند ديگرى را جايگزين مي‌كند . عَصَب ( ١ ) ( ١ ) . به معناى گروه و پيشتر گذشت كه آن را به معناى زهّاد گرفته‌اند .

در عراق و چهل نفر هستند و هرگاه يكى بميرد ، خدا ديگرى را جاى او قرار مي‌دهد . بيست تن از آنان تلاشى مانند عيسى بن مريم دارند و به بيست تن از آنها مزامير آل داود را داده‌اند ، عصب مردانى شبيه ابدالند . . . در خبر آمده است : زمين از رفتن پيامبران و پايان يافتن دوران نبوّت به خداى متعال شكايت كرد و خدا به او گفت : بر پشت تو چهل صدّيق را قرار خواهم داد و آرام شد . »

قيصرى در شرح فصوص / ١٢٩ مي‌نويسد : « و به هنگام پايان يافتن نبوّت تشريع به جهت ختم دايره‌ى آن و آشكار شدن ولايت از باطن ، مقام قطبيت به اولياء منتقل شد ، و پيوسته در اين مرتبه يكى از آنها خواهد بود تا اين ترتيب و نظام حفظ شود . »

اينان اين گونه به ظن و خيال تمسك كردند و حديث يقينى پيامبر ( ٦ ) را كه آنان را به امام ابدال در تمامى اعصار راهنمايى مي‌كند رها كردند ، آنجا كه فرمودند : « من در ميان شما دو شيء گران مي‌گذارم ؛ كتاب خدا و عترتم . . . لطيف خبير به من خبر داده است كه اين دو هرگز از يكديگر جدا نشوند تا آنكه در كنار حوض بر من وارد شوند ، پس بنگريد چگونه پس از من با آنها رفتار مي‌كنيد . » ( ٢ ) ( ٢ ) . مسند احمد ٣ / ١٧ ، ١٤ ، ٢٦ و ٥٩ و ده‌ها منبع ديگر

سپاس مخصوص خداوند است كه ما را به ولايت عترت پاك پيامبر ( ٦ ) هدايت كرد ، و از ولايت كسانى كه احبار يهود آنان را گماردند و خلفا زمينه را براى آنها فراهم كردند

رهايى بخشيد .