فرهنگ موضوعى احاديث امام مهدى - کورانی عاملی، علی - الصفحة ١٠١٩
همانا خدايى كه هيچ چيز شبيه او نيست ، حكومت را براى دنيا و دين به شما داده است
خداوند حكومتى به شما عطا كرده كه پايان نپذيرد تا آنكه حاكم چين را نيز تسليم شما گردانند
حاكم هند تحت اختيار شما در آيد ، و حاكم ترك نيز با خوارى حبس شود
و تمام قصيده را خواند ، منصور هم ميشنيد و مسرور بود .
سوار گفت : يا اميرالمؤمنين ! به خدا قسم اين سخنى ميگويد كه بدان اعتقادى ندارد ، به خدا كسانى كه او به دوستى آنها اعتقاد دارد ديگرانند ، و دشمنى با شما را مخفى ميدارد .
سيد گفت : به خدا دروغ ميگويد و من در ستايش شما راستينم ، اين حسادت است كه او را بر اين سخن واداشته است ، زيرا شما را چنين مسرور ميبيند ، و بريدن من از ديگران و ارادتم به شما خاندان ، از پدر و مادرم در من ريشه دوانيده است . او و قومش هم در جاهليت و هم در اسلام دشمنان شما بوده و هستند و خداوند در مورد خاندان او اين آيه را فرو فرستاده است : إِنَّ الَّذِينَ يُنَادُونَكَ مِنْ وَرَاءِ الْحُجُرَاتِ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْقِلُونَ ( ١ ) ( ١ ) . سورهى حجرات / ٤
، كسانى كه تو را از پشت اتاقها به فرياد ميخوانند ، بيشترشان نميفهمند . منصور گفت : راست ميگويي .
سوار صدا زد : يا اميرالمؤمنين ! او به رجعت اعتقاد دارد ، و به شيخين ناسزا ميگويد .
سيد در پاسخ گفت : اما اينكه من رجعت را باور دارم بر اساس فرمايش خداست : وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً مِمَّنْ يُكَذِّبُ بِآياتِنَا فَهُمْ يُوزَعُونَ ، ( ٢ ) ( ٢ ) . سورهى نمل / ٨٣
و آن روز كه از هر امّتي ، گروهى از كسانى را كه آيات ما را تكذيب كردهاند محشور ميگردانيم ، پس آنان نگاه داشته ميشوند ، و نيز ميفرمايد : وَحَشَرْنَاهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً ، ( ٣ ) ( ٣ ) . سورهى كهف / ٤٧
و ما آنان را گرد ميآوريم و هيچ يك را فرو گذار نميكنيم . لذا دانستيم كه دو حشر [ و زنده شدن ] داريم ؛ يكى عام است [ و همه را شامل ميشود ] و ديگرى خاص ، همو فرموده است : قَالُوا رَبَّنَا أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَأَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ فَاعْتَرَفْنَا بِذُنُوبِنَا فَهَلْ إِلَى خُرُوجٍ مِنْ سَبِيل ، ( ٤ ) ( ٤ ) . سورهى غافر / ١١
ميگويند : پروردگارا ! دو بار ما را ميراندى و دو بار ما را زنده گرداندي . به گناهانمان اعتراف كرديم پس آيا راه بيرون رفتنى [ از آتش ] هست ؟ همو ميفرمايد : فَأَمَاتَهُ اللهُ مِائَةَ عَامٍ ثُمَّ