الفتن ١ / ٥٦ و ٢٣٨ از ابو هريره از پيامبر ( ٦ ) : « پس از من چهار فتنه به سراغ شما مي‌آيد ؛ در اولى خون‌ها حلال شمرده مي‌شود ، در دومى خون‌ها و اموال را حلال مي‌شمرند ، در سومى خون‌ها ، اموال و فروج حلال شمرده مي‌گردد ، چهارمين فتنه ، رميده و سخت و فراگير است و همچون موج دريا ، به تلاطم در مي‌آيد ، به گونه‌اى كه هيچ يك از مردم ، پناهگاهى در مقابل آن نمي‌يابد .

آن فتنه ، بر گرد شام مي‌گردد ، عراق را در بر مي‌گيرد و جزيره را با دست و پايش ، در هم مي‌كوبد ، و امت در آن ، در بلا به مانند پوست ساييده مي‌شوند . آنگاه هيچ يك از مردم نمي‌تواند بگويد بس است ، بس است . آن را از هيچ نقطه‌اى محو نمي‌كنند مگر آنكه از ناحيه‌اى ديگر سر باز مي‌كند . . . شخص در آن صبح مؤمن است ولى شب كافر ، تنها كسى از آن نجات مي‌يابد كه دعاى غرقه در دريا را بخواند . دوازده سال ادامه مي‌يابد . هنگامى كه از ميان مي‌رود ، فرات از كوهى از طلا پرده بر مي‌دارد . آنان بر سر آن مي‌جنگند تا آنكه از هر نه تن ، هفت نفر كشته شوند . »

همان ١ / ٢٣٨ : « هنگامى كه فتنه‌ى فلسطين رخ دهد ، بسان آبِ در مشك در شام مي‌گردد . آنگاه در حالى كه شما اندك و پشيمانيد ، از بين مي‌رود . »

نگارنده : اگر اين گزارش‌ها صحيح باشد ، ممكن است از فتنه‌هايى سخن گويد كه در گذشته رخ داده است . مطلب مهم آن است كه بر استمرار اين فتنه‌ها تا ظهور دلالت دارد .

سفيانى فلسطين و مناطق پنجگانه را تحت سيطره در مي‌آورد

غيبت نعمانى / ٣٠٤ از هشام بن سالم از امام صادق ( ٧ ) نقل مي‌كند : « هنگامى كه سفيانى بر مناطق پنجگانه سلطه يافت نه ماه برايش حساب كنيد .

هشام بر اين باور است كه مناطق پنجگانه ، دمشق ، فلسطين ، اردن ، حمص و حلب است . »

در روايت كمال الدين ٢ / ٦٥١ از امام صادق ( ٧ ) اين مناطق پنجگانه توسط خود امام ( ٧ ) تفسير شده است ، عبد الله بن ابى منصور بجلى روايت مي‌كند : « از امام صادق ( ٧ ) درباره‌ى نام سفيانى پرسيدم ، ايشان فرمودند : با نام او چه كار داري ؟ زمانى كه مناطق پنجگانه‌ى