مسند احمد ٢ / ١١٨ از عبدالله‌بن‌عمر : « رسول‌خدا ( ٦ ) فرمودند : خدايا ! به ما در شام ما بركت ده ، خدايا ! به ما در يمن ما بركت ده ، اطرافيان گفتند : در نجد ما ، ايشان گفتند : خدايا ! به ما در شام ما بركت ده ، خدايا ! به ما در يمن ما بركت ده ، اطرافيان باز گفتند : در نجد ما ، ايشان گفتند : در آنجا زلزله‌ها و فتنه‌هاست ، از آنجا - و يا گفتند : در آنجا - شاخ شيطان بيرون مي‌آيد . »

همان ٢ / ٩٠ از همو : « پيامبر ( ٦ ) دو بار گفتند : خدايا ! به ما در شام و يمنمان بركت ده ، شخصى گفت : يا رسول الله ! و در مشرق ما ؟ ايشان فرمودند : شاخ شيطان از آنجا بيرون مي‌آيد ، نُه دهم شرّ آنجاست . » ( ١ ) ( ١ ) . و نيز ر . ك به همان ٢ / ٤٠ ، ٥٠ و ١٢١ ، الموطأ ٢ / ٩٧٥ ، المصنف عبدالرزاق ١١ / ٤٦٣ ، بخارى ٩ / ٦٧ ، مسلم

٤ / ٢٢٢٨ ، ترمذى ٤ / ٥٣٠ ، المعجم الاوسط ١ / ٢٤٧ و حلية الاولياء ٦ / ٣٤٨

المعجم الصغير ٢ / ٣٦ از همو : « پيامبر ( ٦ ) به مشرق رو كرد و فرمود : شاخ شيطان از اينجا بيرون مي‌آيد ، زلزله‌ها ، فتنه‌ها ، آنان كه صدا بلند مي‌كنند و نيز سنگ دلى از اينجاست . »

المعجم الكبير ١٢ / ٣٨٤ روايت مي‌كند : « پيامبر ( ٦ ) فرمودند : خدايا ! به ما در شام ما بركت ده ، خدايا ! به ما در يمن ما بركت ده - و اين عبارت را سه يا چهار با تكرار كردند - . در مرتبه‌ى سوم يا چهارم گفته شد : اى رسول‌خدا ! و در عراق ما ، ايشان گفتند : در آنجا زلزله‌ها و فتنه‌هاست ، و شاخ شيطان بيرون مي‌آيد . »

تهذيب ابن عساكر ١ / ٣٤ از ابن عمر چنين روايت مي‌كند : « خدايا ! به ما در مكه‌ى ما بركت ده ، به ما در مدينه‌مان بركت ده ، به ما در شام ما بركت ده ، به ما در يمن ما بركت ده ، به ما در صاع ما بركت ده ، به ما در مُدّ ( ٢ ) ( ٢ ) . صاع و مُدّ دو واحد اندازه گيري

ما بركت ده .

مردى گفت : اى رسول‌خدا ! و در عراق ما ، ايشان از او روگرداندند ، و او سه بار اين سخن را تكرار كرد و هر بار با روگردانى ايشان مواجه مي‌شد . [ نهايتاً ] گفتند : در آنجا زلزله‌ها و فتنه‌ها رخ مي‌دهد و شاخ شيطان بيرون مي‌آيد . . .

حاكم آن را اين گونه روايت مي‌كند : مردى گفت : اى پيامبر خدا ! و نيز عراق و مصر ، ايشان فرمودند : آنجا شاخ شيطان مي‌رويد و زلزله‌ها و فتنه‌ها رخ مي‌دهد . . .