الروض الدانى على المعجم الصغير ٢ / ٢٩٠ از عبدالله بن مسعود از رسول‌خدا ( ٦ ) روايت مي‌كند : « دنيا سپرى نمي‌شود ، مگر پس از آنكه مردى از اهل‌بيتم حكمرانى كند كه نامش مشابه نام من است . » ( ١ ) ( ١ ) . مانند آن در جامع الاحاديث سيوطى ٧ / ٢٦٤ نيز به دو روايت از ابن‌مسعود ، مسند بزار ٥ / ٢٢٥ ، زين الفتى ١ / ٣٨٢ ، سنن ابو داود ٤ / ١٠٦ به سه طريق از ابن‌مسعود ، سنن ترمذى ٣ / ٣٤٣ ، المعجم الكبير ١٠ / ١٦٦ ،

سنن الدانى / ٩٨ ، مصابيح بغوى ٣ / ٤٩٢ ، جامع الاصول ١١ / ٤٨ و الاعتقاد بيهقى / ١٧٣

اين افزوده حتى مورد نقد برخى از علماى بزرگ اهل‌سنت مانند گنجى شافعى قرار گرفته است . او در البيان / ٤٨٢ مي‌نويسد : « حافظ ابوالحسن محمد بن حسين بن ابراهيم بن عاصم آبرى در مناقب الشافعى اين حديث را ذكر مي‌كند و مي‌نويسد : زائده [ راوى ] اين روايت را با زيادتى آورده است ، وى مي‌گويد : اگر از دنيا تنها يك روز باقى مانده باشد خداوند آن را چنان طولانى مي‌كند تا مردى از [ نسل ] من يا اهل‌بيت من را برانگيزد كه نام او مشابه نام من و نام پدر او نام پدر من است ، او زمين را همانطور كه از ظلم و جور آكنده شده است پر از عدل و داد خواهد نمود . گنجى در ادامه مي‌گويد : ترمذى اين حديث را نقل مي‌كند و در آن عبارت

« نام پدر او نام پدر من است » وجود ندارد .

ابو داود آن را آورده است ولى در اكثر روايات حافظان احاديث و ثقاتى كه روايات را نقل نموده‌اند ، تنها « نام او نام من است » آمده است . كسى كه اين عبارت « نام پدر او نام پدر من است » را نقل كرده زائده است كه بر احاديث مي‌افزايد . . . گفتار نهايى در اين مطلب آن است كه امام احمد بن حنبل با آن دقت و اتقانى كه در ضبط احاديث داشته در چند جاى مسند خود اين حديث را چنين مي‌آورد كه « نام او نام من است » .

سلمى در عقد الدرر / ٢٧ مي‌نويسد : گروهى از پيشوايان در حديث ، اين روايت را در كتاب‌هايشان آورده‌اند ، از جمله امام ابو عيسى ترمذى در جامع ، امام ابوداود در سنن ، حافظ ابوبكر بيهقى و شيخ ابو عمرو دانى كه همگى روايت را نقل مي‌كنند و عبارت « نام پدر او نام پدر من است » در آن نيست .