طيالسى در مسند خود / ٣١ به نقل از معاذ بن جبل آورده است كه پيامبر ( ٦ ) فرمود : « خداوند اين امر را با نبوت و رحمت آغاز كرد ، سپس خلافت و رحمت خواهد بود ، پس از آن حكومتى ستمكارانه ، و بعد حكومتى جبارانه با زور و غلبه و فساد در زمين خواهد بود كه زنا كردن ، نوشيدن شراب و پوشيدن حرير را حلال مي‌شمارند ، در اين راه يارى مي‌شوند و پيوسته دنيا به كام آنان است ، تا خدا را ملاقات كنند . »

در سنن دارمى ٢ / ١١٤ از ابو عبيده از رسول‌خدا ( ٦ ) چنين مي‌آورد : « آغاز دينتان با نبوت و رحمت است ، سپس حكومت و رحمت ، بعد پادشاهي‌اى كه هيچ خيرى در آن نيست ، سپس سلطنتى جبارانه كه شراب و حرير در آن روا شمرده مي‌شود . » ( ١ ) ( ١ ) . ابو يعلى در مسند ٢ / ١٧٧ مشابه اين حديث را آورده است ، و نيز المعجم الكبير طبرانى ١١ / ٨٨ با اين تفاوت كه در آن چنين آمده است : سپس مانند خران به جان يكديگر مي‌افتند .

نگارنده : اين حديث صحيح است و بنى اميه را به عنوان « رهبران گمراه كننده » معرفى مي‌كند و تصريح دارد كه حكومت معاويه و تمام كسانى كه پس از وى تا عمر بن عبد العزيز آمدند ، حكومتى جبارانه ، ظالمانه و غير شرعى بوده است .

ابن حجر عسقلانى در فتح البارى ٨ / ٦١ مي‌گويد : « اشاره وى [ ذو عمرو يمانى در روايت بخاري ( ٢ ) ( ٢ ) . ٥ / ١١٣

] بدين سخن [ كه هرگاه پاى شمشير به ميان آيد ، سلطنت و پادشاهى خواهد بود ] با حديثى كه احمد و اصحاب سنن آورده‌اند و ابن حبان و ديگران آن را صحيح شمرده‌اند مطابقت دارد كه سفينه از پيامبر ( ٦ ) نقل مي‌كند :

خلافت پس از من سى سال است ، و پس از آن به حكومتى ظالمانه تبديل مي‌شود . »

البانى در صحيحه ١ / ٧٤٢ مي‌نويسد : « اين حديث را احمد ، ابوداود ، ترمذى و حاكم نقل كرده‌اند و دليل بر صدق نبوت پيامبر ( ٦ ) است ، چون ابوبكر سال ١١ هجرى بر مسند حكومت نشست و حسن بن علي ، سال ٤١ از خلافت كناره‌گيرى كرد كه سى سال تمام مي‌شود . »

ما سنيان را با اين حديث [ كه خود صحيح مي‌دانند ] ملزم مي‌نماييم تا بپذيرند حكومت معاويه و امثال وى نامشروع است . لكن ما خود آن را نمي‌پذيريم ، چرا كه با وصيت متواتر رسول‌خدا ( ٦ )