تأويل الآيات ٢ / ٥٥٠ از جابر بن يزيد روايت مي‌كند : « امام باقر ( ٧ ) در مورد فرمايش خداوند : وَتَرَاهُمْ يُعْرَضُونَ عَلَيْهَا خَاشِعِينَ مِنَ الذُّلِّ يَنْظُرُونَ مِنْ طَرْفٍ خَفِيٍّ ، ( ١ ) ( ١ ) . سوره‌ى شورى / ٤٥

و آنان را مي‌بينى كه [ چون ] بر آن [ آتش ] عرضه مي‌شوند ، از [ شدّتِ ] زبوني ، فروتن شده‌اند : زيرچشمى مي‌نگرند ؛ يعنى به قائم ( ٧ ) . »

همان ٢ / ٧٢٦ روايت مي‌كند : « امام باقر ( ٧ ) درباره‌ى فرموده‌ى خدا : خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ذَلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَانُوا يُوعَدُونَ ، ( ٢ ) ( ٢ ) . سوره‌ى معارج / ٤٤

ديدگانشان فرو افتاده ، [ غبارِ ] مذلّت آنان را فرو گرفته است . اين است همان روزى كه به ايشان وعده داده مي‌شد ، فرمودند : مقصود روز خروج قائم ( ٧ ) است . »

تفسير فرات / ١٩٤ نقل مي‌كند : « امام صادق ( ٧ ) در مورد فرمايش خداوند : وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ ، ( ٣ ) ( ٣ ) . سوره‌ى مدثر / ٤٨ - ٤٦

و يوم الدين را دروغ مي‌شمرديم ، فرمودند : آن ، روز قائم است كه يوم الدين مي‌باشد .

حَتَّى أَتَانَا الْيَقِينُ ، تا يقين به سراغ ما آمد ؛ ايام قائم ( ٧ ) .

فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشَّافِعِينَ ، و شفاعت شفاعتگران آنان را سودى نرساند ؛ پس شفاعت هيچ مخلوقى فايده‌اى براى آنها ندارد ، و روز قيامت رسول‌خدا ( ٦ ) در حق آنان شفاعت نكنند . »

استمرار خطّ بني‌اميه و بنى عباس تا ظهور

بايد توجه داشت كه مقصود تمامى احاديثى كه از پيكار حضرت مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) با بني‌اميه يا بنى عباس سخن مي‌گويد ، پيروان و خطّ مشى آنان در ظلم به اهل‌بيت ( : ) است ، و قرائن لفظى و معنوى بسيارى بر اين مطلب يافت مي‌شود ، غيبت نعمانى / ٣٠٢ از على بن ابى حمزه نقل مي‌كند : « بين مكه و مدينه با امام كاظم ( ٧ ) همراه بودم و ايشان فرمودند : يا علي ! اگر اهل آسمان‌ها و زمين بر بنى عباس خروج كنند ، زمين با خون‌هايشان آبيارى خواهد شد تا آنكه سفيانى خروج كند ، عرض كردم : آيا سفيانى حتمى است ؟ فرمودند : آري ، سپس مدتى سر