فرهنگ موضوعى احاديث امام مهدى - کورانی عاملی، علی - الصفحة ٨٦٦
مخفى است ، ولى نسبش نه . »
كمال الدين ٢ / ٣٧٢ از عبد السلام بن صالح هروى نقل ميكند : « از دعبل بن على خزاعى شنيدم : آن قصيدهام را كه ابتدايش چنين است براى مولايم امام رضا ( ٧ ) خواندم :
مدارس آيات خلت من تلاوة و منزل وحى مقفر العرصات
خانههايى كه مدارس آيههاى قرآن و فرودگاه وحى بود ، ولى اكنون عرصههاى آن خالى و ويران است .
وقتى به اين ابيات رسيدم :
خروج إمام لا محالة خارج يقوم على اسم الله و البركات
يميز فينا كل حقّ و باطل و يجزى على النعماء و النقمات
[ آنچه بدان اميد دارم ] خروج امامى است كه البته خارج خواهد شد ، و به نام خدا و بركات او
قيام ميكند .
در ميان ما هر حق و باطلى را از هم تمييز داده و به نعمت و عقوبت جزا ميدهد .
امام ( ٧ ) گريهى شديدى كردند ، آنگاه سر بر آورده فرمودند : اى خزاعي ! روح القدس بر زبانت به اين دو بيت سخن گفت ، آيا ميدانى اين امام كيست ، و چه زمانى قيام ميكند ؟ چه زمان ، خبر از وقت است و پدرم از پدرش از پدرانش ( : ) برايم نقل كرد كه به پيامبر ( ٦ ) گفتند : يا رسول الله ! قائم از فرزندان شما چه زمانى خروج ميكند ؟ ايشان فرمودند : مَثَل او مثل قيامت است لا يُجَلِّيهَا لِوَقْتِهَا إِلا هُوَ ثَقُلَتْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالأرض لا تَأْتِيكُمْ إِلا بَغْتَةً ، ( ١ ) ( ١ ) . سورهى اعراف / ١٨٧
جز او [ هيچ كس ] آن را به موقع خود آشكار نميگرداند . [ اين حادثه ] بر آسمانها و زمين گران است ، جز ناگهان به شما نميرسد . »
همان ٢ / ٤٨٠ از فضال از ايشان روايت ميآورد : « گويا شيعيان را به هنگام فقدان سومين فرزندم ( ٢ ) ( ٢ ) . مقصود امامعسكري ( ٧ ) است كه با شهادت ايشان دوران غيبت امام مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) و حيرت شيعيان آغاز شد .
مينگرم كه بسان گوسفندان در پى چراگاهند ولى نمييابند ، عرض كردم : اى پسر رسولخدا ! علّت چيست ؟ فرمودند : زيرا امامشان غائب ميگردد ، از علّت غيبت نيز سؤال