در كتاب سليم / ١٥٢ و غيبت نعمانى / ٧٤ در قسمتى از حديث مفصّل شمعون بن حمونِ راهب - كه اميرالمؤمنين ( ٧ ) را در بازگشت از صفين ملاقات نمود و كتبى را كه به املاء حضرت عيسي ( ٧ ) بود با خود داشت - در بيان اوصاف پيامبر و امامان ( : ) است چنين آمده است :

« تا آنكه خداوند مردى از عرب از نسل اسماعيل بن ابراهيم خليل الله را از سرزمينى به نام تهامه و از منطقه‌اى كه مكه ناميده مي‌شود مبعوث دارد و او را احمد گويند . ديدگان او درشت و زيباست و ابروان او به هم پيوسته . او ناقه ، الاغ ، چوبدستى و تاج - يعنى عمامه - دارد ، و براى او دوازده نام است .

آنگاه از مبعث ، مولد ، هجرت ، كسانى كه با ايشان مي‌جنگند ، يارى كنندگان و دشمنان آن حضرت سخن به ميان آورد ، و نيز مدّت زندگانى ايشان و آنچه امّت بعد از ايشان با آن مواجه مي‌شوند تا آنكه خداوند عيسى بن مريم را از آسمان فرو فرستد .

وى ادامه داد : در آن كتاب سخن از سيزده مرد از نسل اسماعيل بن ابراهيم خليل الله به ميان آمده كه بهترين آفريدگان و محبوب‌ترين آنان نزد خدايند ، و خداوند ولى كسانى است كه ولايت آنان را دارند و دشمن دشمنان آنهاست ، هر كه اطاعت آنان كند هدايت يابد ، و هر كه نافرمانى كند گمراه گردد . فرمانبرى از آنان فرمانبرى از خداست و سركشى از آنان سركشى از او .

در آن كتاب اسامى و انساب و اوصاف ايشان و مدّت زندگي‌شان نيز آمده است . همچنين كداميك از آنان اعتقاد خود را از قومش مخفى نگاه مي‌دارد و كداميك آن را آشكار مي‌سازد ، تا آنكه عيسى بن مريم نزد آخرين ايشان فرود آيد . عيسي ( ٧ ) مي‌گويد : شما امامانى هستيد كه براى هيچ كسى شايسته نيست بر شما مقدّم شود و جلو بيفتد ، لذا او [ آخرين ] پيش مي‌آيد و عيسى در صف نخست پشت سر او نماز مي‌گزارد . نخستين آنان [ امامان ] افضل آنهاست ، و آخرين آنها همانند پاداش آنان و نيز پاداش كسانى را دارد كه از ايشان فرمان مي‌برند و به هدايت و ارشاد ايشان رهنمون مي‌شوند . . . اولين نفر از ايشان كه ظاهر مي‌شود تمام زمين‌هاى خدا را از عدل و داد آكنده مي‌سازد ، و ما بين مشرق و مغرب را